facebook tweeter youtube

 
Julia Pitera

europarlamentarzystka
Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci)

Kwestionariusz — wybory do Parlamentu Europejskiego 2014
Data wypełnienia: 15.05.2014
Kategorie tematyczne pytań
A. Informacje podstawowe

A.1. Dane podstawowe
Imię (imiona):
Julia
Nazwisko:
Pitera
Data urodzenia (dd.mm.rrrr):
26.05.1953
Miejsce zamieszkania:
Warszawa
Miejsce urodzenia:
Warszawa

A.2. Wykształcenie
 podstawowe
 gimnazjalne
 zasadnicze zawodowe
 średnie
 wyższe licencjackie/ inżynierskie
wyższe magisterskie

A.3. Dodatkowe informacje o wykształceniu (np. nazwa szkoły, kierunek, specjalizacja, stopnie naukowe itp.)
Uniwersytet Warszawski, Wydział Polonistyki, Filologia Polska - magister (1977) Studium Podyplomowe Edytorsko-Tekstologiczne, Polonistyka (1981) - studia podyplomowe Polska Akademia Nauk, egzamin dla dyplomowanych pracowników dokumentacji naukowej (1988) - studia podyplomowe

A.4. Ostatnio wykonywany zawód 
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Przewodnicząca Komisji Administracji i Cyfryzacji Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

A.5. Okręg wyborczy wybór z listy
Okręg nr 5 – woj. mazowieckie

A.6. Komitet wyborczy  wybór z listy
Lista nr 8 - Komitet Wyborczy Platforma Obywatelska RP 

A.7. Numer na liście wyborczej
1.

B. Dane kontaktowe

B.1. Podstawowe dane kontaktowe
E-mail
Julia.Pitera@sejm.pl
Strona internetowa
http://www.juliapitera.pl

B.2. Ewentualne inne elektroniczne formy kontaktu z wyborcami Prosimy wpisać adres profilu w serwisach społecznościowych lub numeru/ loginu w wypadku komunikatorów.
Facebook
www.facebook.com/Przepisnaabsurd

C. Informacje o kandydatce/ kandydacie

C.1. Prosimy o zamieszczenie krótkiego życiorysu oraz opisanie Pani/ Pana aktywności zawodowej, politycznej i społecznej – np. wymienienie krajowych i zagranicznych przedsiębiorstw i instytucji oraz organizacji międzynarodowych, z którymi była Pani związana/ był Pan związany, opisanie doświadczenia we współpracy z instytucjami Unii Europejskiej.
Moja aktywność w sferze publicznej rozpoczęła się w 1991 r., gdy podjęłam pracę w Biurze Współpracy z Partiami Politycznymi, Organizacjami Społecznymi, Związkami Zawodowymi i Kościołami Kancelarii Prezydenta RP. Tam zajmowałam się kontaktami Kancelarii z organizacjami i partiami politycznymi. W 1992 roku podjęłam pracę w Biurze Reformy Administracji Publicznej oraz Biurze Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Administracji Publicznej. Kolejno w latach 1994-2005 byłam radną Rady Miasta Stołecznego Warszawy, w której koncentrowałam się na prawidłowości działania organów samorządu terytorialnego w warunkach rozwijającej się w Polsce samorządności i przekazywania coraz to szerszych kompetencji ze szczebla centralnego na lokalny. Począwszy od 2005 r. sprawuję mandat poselski, skupiając się na zagadnieniach działalności administracji publicznej i kontroli państwowej, a ostatnio również komunikacji elektronicznej i cyfryzacji. W latach 2007-2011 r. zajmowałam jednocześnie stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów odpowiedzialnego za kontrolę i nadzór w administracji rządowej oraz rozpatrywanie skarg i wniosków kierowanych przez obywateli do Prezesa Rady Ministrów i innych organów administracji rządowej. Niezależnie od powyższej aktywności w sferze zawodowej polityki, podejmowałam się różnego rodzaju aktywności w sferze społecznej. Można tu wskazać między innymi, iż od 1998 r. byłam członkiem Transparency International Polska. W latach 1999-2001 pełniłam funkcję członka zarządu, a w latach 2001-2005 prezesa. Od 2001 r. byłam członkiem Rady Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP, a od 2005 r. członkiem Stowarzyszenia Pamięci Narodowej. Ponadto jako stypendystka Fundacji France Pologne i Service d’Information et de Diffusion Premiera w 1993 r. odbyłam we Francji staż w biurach komunikacji publicznej w Ministerstwie Finansów i Budżetu oraz Ministerstwie Zdrowia, zaś w 1998 r. na zaproszenie Departamentu Stanu USA uczestniczyłam w International Visitors Program, w ramach którego poznałam funkcjonowanie państwa w różnych jego obszarach. W 2004 r. byłam również konsultantem OECD (The Organisation for Economic Cooperation and Development) i Unii Europejskiej w przygotowaniu raportu przedakcesyjnego w zakresie przejrzystości działalności administracji publicznej w Bułgarii, Rumunii i Turcji.

C.2. Poniżej wymieniliśmy wybieralne funkcje publiczne.    Prosimy o wskazanie wybieralnych funkcji publicznych, które pełniła Pani/ pełnił Pan w przeszłości.   Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.  
 Wójt/ burmistrz/ prezydent miasta
Radny rady gminy
 Radny rady powiatu
 Radny sejmiku wojewódzkiego
Poseł na Sejm RP
 Senator RP
 Poseł do Parlamentu Europejskiego
 Nie pełniłam/ nie pełniłem żadnych wybieralnych funkcji publicznych w przeszłości.

C.3. Poniżej wymieniliśmy wybieralne funkcje publiczne.    Prosimy o wskazanie wybieralnych funkcji publicznych, które pełni Pani/ Pan w chwili obecnej.   Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.  
 Wójt/ burmistrz/ prezydent miasta
 Radny rady gminy
 Radny rady powiatu
 Radny sejmiku wojewódzkiego
Poseł na Sejm RP
 Senator RP
 Poseł do Parlamentu Europejskiego
 Nie pełnię żadnych wybieralnych funkcji publicznych.

C.4. Dlaczego, pomimo pełnienia tej funkcji, zdecydowała się Pani/ zdecydował się Pan kandydować do Parlamentu Europejskiego?
Kierownictwo Platformy Obywatelskiej konstruując listy kandydatów do Parlamentu Europejskiego, zwłaszcza liderów list w poszczególnych okręgach wyborczych, kierowało się zamierzeniem zaproponowania wyborcom kandydatów reprezentujących różne obszary specjalizacji, a nadto mających doświadczenie w wykonywaniu zadań w strukturach instytucji Unii Europejskiej lub administracji publicznej. Celem tak przyjętej koncepcji jest uzyskanie takiego składu osobowego polskiej delegacji z ramienia Platformy Obywatelskiej, aby możliwe było uzyskanie miejsc we wszystkich lub niemal wszystkich komisjach Parlamentu Europejskiego, a tym samym uzyskanie realnej możliwości oddziaływania na prace Parlamentu Europejskiego we wszystkich obszarach jego kompetencji. W tak przyjętym podziale zadań moje ewentualne miejsce widzę w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (LIBE) oraz Komisji Petycji (PETI). Szczególnie ważna jest dla mnie druga z ww. komisji, dzięki której obywatele Unii są w stanie poczuć, iż Unia jest jednak bliżej niż wielu z nich się wydaje. Zawarte w Traktacie o Unii Europejskiej prawo do składania petycji jest podstawowym prawem ściśle powiązanym z obywatelstwem Unii. Stanowi ono ważny i często skuteczny sposób bezpośredniego angażowania się obywateli w działalność Parlamentu Europejskiego oraz konkretnego przekazania swych trosk, propozycji lub skarg do rozpatrzenia przez członków Komisji Petycji. Komisja często reaguje na petycje nadesłane obywateli Unii, starając się rozwiązać ewentualne przypadki naruszenia praw przysługujących obywatelom na mocy Traktatu oraz w drodze współpracy z władzami szczebla krajowego, regionalnego i lokalnego w kwestiach związanych z zastosowaniem prawa europejskiego do takich obszarów, jak środowisko naturalne, sprawy społeczne, swoboda przemieszczania się itp. Komisja Petycji jest organem śledczym, nie ustawodawczym oraz dąży do zapewnienia obywatelom pozasądowego rozstrzygania sporów, w przypadku gdy ich skargi są uzasadnione. Komisja może organizować wyjazdy rozpoznawcze w teren oraz zdawać z nich sprawę przed zgromadzeniem plenarnym. Komisja Petycji odgrywa zatem kluczową rolę w nawiązywaniu więzi z obywatelami europejskimi oraz we wzmacnianiu demokratycznej legitymacji i odpowiedzialności w procesie podejmowania decyzji w Unii, co doskonale wpisuje się w cel, który chciałabym osiągnąć poprzez sprawowanie mandatu i który można ująć w haśle „Unia bliżej ludzi”.

C.5. W pracy posłanki/ posła w Parlamencie Europejskim przydatna jest umiejętność komunikowania się w języku obcym, np. podczas udziału w pracach zespołów, udzielania wywiadu czy w rozmowach kuluarowych.    W jakim języku obcym potrafi się Pani/ Pan swobodnie porozumiewać?
Język angielski
 Język francuski
 Język niemiecki
 Język hiszpański
 Język rosyjski

C.6. Zainteresowania/ hobby
W wolnych chwilach uwielbiam czytać literaturę kryminalną, oglądać komedie i filmy kryminalne oraz odkrywać w Polsce miejsca dotąd przez turystów nieodkryte.

D. Motywy kandydowania i planowana działalność w parlamencie europejskim

D.1. Poniżej przedstawiliśmy listę europejskich partii politycznych. Nie wszystkie z nich są obecnie reprezentowane w Parlamencie Europejskim.    Program której partii europejskiej jest Pani/ Panu najbliższy?  Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Demokraci UE (EUD)
 Europejska Partia Demokratyczna (EDP)
 Europejska Partia Lewicy (EPL)
Europejska Partia Ludowa (EPP)
 Europejska Partia Zielonych (Greens)
 Europejski Chrześcijański Ruch Polityczny (ECPM)
 Europejskie Przymierze na rzecz Wolności (EAF)
 Europejskie Przymierze Ruchów Narodowych (AEMN)
 Partia Europejskich Socjalistów (PES)
 Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy (ALDE)
 Ruch na rzecz Europy Wolności i Demokracji (MELD)
 Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (AECR)
 Wolny Sojusz Europejski (EFA)
 Planuję być posłanką niezrzeszoną / posłem niezrzeszonym.
 Zadecyduję po wyborach.

D.2. Jakimi kwestiami zamierza się Pani/ Pan przede wszystkim zajmować jako posłanka/ poseł do Parlamentu Europejskiego? Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.
1.
Sprawy z zakresu wolności obywatelskich, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych
2.
Sprawy naruszeń praw wynikających z postanowień Traktatu o Unii Europejskiej w ramach działalności Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego
3.
Wspólnie z koleżankami i kolegami z Europejskiej Partii Ludowej oraz również polskimi posłami zasiadającymi w innych frakcjach – wszystkimi tymi sprawami z zakresu polityk Unii, które bezpośrednio dotyczą Polski, tj. w szczególności kwestiami bezpieczeństwa energetycznego (a w tym zakresie w szczególności dążeniem, by Parlament Europejski motywował Komisję i państwa członkowskie do jak najbardziej ambitnych celów przyszłej, dyskutowanej z inicjatywy polskiego rządu, unii energetycznej), polityki klimatycznej (w zakresie czego szczególnie ważne będą rozstrzygnięcia w zakresie ograniczeń emisji dwutlenku węgla oraz odpowiednie rozłożenie wysiłku redukcyjnego, z uwzględnieniem specyfiki sektorów elektroenergetycznych poszczególnych państw oraz stanowisk środowisk biznesowych i konsumenckich), przyszłej bliższej współpracy handlowej ze Stanami Zjednoczonymi w ramach negocjowanego obecnie porozumienia TTIP (co wcześniej, po zakończeniu negocjacji prowadzonych przez Komisję, będzie wymagać oceny przez Parlament Europejski projektu umowy w tej sprawie i w szczególności wpływu jej postanowień na wolności obywatelskie obywateli Unii), czy wreszcie kwestiami rozszerzenia, polityki sąsiedztwa i Partnerstwa Wschodniego (co dalej Polska musi inspirować, a co będzie możliwe m.in. dzięki temu, iż nowemu Europejskiemu Instrumentowi Sąsiedztwa /ENI/ w perspektywie finansowej na lata 2014-2020 r. zagwarantowano kwotę ponad 15,4 mld euro w cenach bieżących).

D.3. Jakie problemy Pani/ Pana okręgu wyborczego można Pani/ Pana zdaniem rozwiązać w ramach pracy w Parlamencie Europejskim?  Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.
1
Mazowsze jest znaczącym beneficjentem środków z zakresu wspólnej polityki rolnej. Na lata 2014-2020 polskiemu rządowi udało się wynegocjować dla polskiego rolnictwa kwotę ponad 32 mld euro, z tego 21,5 mld euro w ramach I filaru (płatności bezpośrednie i działania rynkowe) oraz prawie 11 mld euro w ramach II filaru (rozwój obszarów wiejskich). Dlatego też Parlament Europejski przyszłej kadencji, a w jego ramach polscy przedstawiciele, powinni dążyć do tego, by również po 2020 r. wsparcie dla polskiej wsi pozwalało na dalszy stabilny i nowoczesny rozwój obszarów wiejskich i produkcji rolnej.
2
Mazowsze wciąż wymaga wielu inwestycji prorozwojowych, poprzez które należy rozumieć nie tylko budowę infrastruktury, ale również wsparcie przedsiębiorców w realizacji ich projektów, w szczególności takich, które generują powstawanie miejsc pracy. Wszystko to będzie możliwe aż do 2020 r. Na lata 2014-2020 Polska uzyskała na realizację polityki spójności kwotę ponad 82 mld euro. Polscy posłowie muszą dążyć, by również w następnej perspektywie finansowej środki na rozwój regionalny pozostały na przynajmniej dotychczasowym poziomie, w szczególności dla tych regionów, które wciąż mają do nadrobienia rozwojowy dystans i w których występują znaczące dysproporcje (sytuacja Mazowsza i Warszawy).
3
W niektórych powiatach Mazowsza problemem wciąż pozostaje niesatysfakcjonujący poziom zatrudnienia, zwłaszcza wśród ludzi młodych. Parlament Europejski nie ma bezpośrednich kompetencji w tym zakresie i nie może zastępować władz krajowych i samorządowych, jednak może i powinien podejmować działania o charakterze generalnym wspierające polityki prozatrudnieniowe państw członkowskich. W pracach nad kolejną perspektywą finansową na okres po 2020 r. musimy zatem dążyć do przyjęcia w niej jako jednego z priorytetów wspierania inwestycji przedsiębiorców tworzących miejsca pracy w regionach o szczególnie wysokim poziomie bezrobocia wśród osób do 30 roku życia.

D.4. Poseł do Parlamentu Europejskiego współdecyduje o prawie obowiązującym pół miliarda Europejczyków.   Jakie problemy europejskie (innych państw, niekoniecznie obecnie dotyczące Polski) wymagają Pani/ Pana zdaniem pilnego rozwiązania? Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.  
1
Bezpieczeństwo energetyczne. Rolą Parlamentu Europejskiego musi być motywowanie Rady, Komisji i państw członkowskich do szerszego podejmowania działań na rzecz bezpieczeństwa energetycznego poszczególnych państw i całej Unii, na co wpływ może mieć wpływ m.in.: budowanie wspólnego rynku gazu, wspieranie wydobycia gazu ziemnego z łupków oraz realizowanie projektów infrastrukturalnych w zakresie łączenia sieci przesyłowych (budowy tzw. interkonektorów), tak aby solidarnie reagować np. na nagłe zakłócenia w poszczególnych państwach. Parlament Europejski powinien również domagać się rozmów ze Stanami Zjednoczonymi nad zniesieniem zakazu eksportu gazu ziemnego z łupków.
2
Polityka klimatyczna. Obecnie przedmiotem rozmów są zaproponowane w styczniu przez Komisję plany dalszego zmniejszania emisji CO2. Nałożenie na siebie przez Unię daleko idących zobowiązań mogłoby nieść za sobą bardzo poważne skutki w postaci m.in. zmniejszenia konkurencyjności gospodarki europejskiej i ucieczki przedsiębiorców do państw, które nie narzucają tak restrykcyjnych wymogów albo nie narzucają ich prawie w ogóle. Konieczność znaczącego ograniczenia emisji CO2 mogłaby się odbić na bezpieczeństwie energetycznym. Głównym wyzwaniem na kolejne miesiące musi być więc próba znalezienia porozumienia, w którym trzeba uwzględnić specyfikę sytuacji poszczególnych państw i rozbieżne interesy.
3
Polityka budżetowa i dyskusja nad przyszłymi źródłami finansowania Unii. Biorąc pod uwagę fakt, iż przed Unią stają coraz to nowe wyzwania, przy jednoczesnym oczekiwaniu, iż polityka spójności będzie kontynuowana w dotychczasowym rozmiarze, wydaje się, iż budżet i partycypacja w nim bogatszych krajów Unii muszą być większe. W sposób oczywisty wiąże się to z koniecznością znalezienia nowych źródeł dochodu budżetu. Dotyczy to jednak okresu po 2020 r., do którego obowiązywać będzie obecny system. Wymagać to będzie od polskich posłów takiej aktywności, która pozwoli zminimalizować ryzyko ewentualnego rozłożenia nowych ciężarów nieproporcjonalnie do poziomu rozwoju gospodarczego państw.

D.5. Jeśli w pracy posłanki będzie Pani korzystała/ posła będzie Pan korzystał ze wsparcia ekspertów, prosimy o podanie: w jakich dziedzinach i z jakimi ekspertami planuje Pani/ Pan współpracować?
Parlament Europejski zajmuje się całym przekrojem spraw – od energetyki i spraw klimatycznych, przez rolnictwo i rozwój regionalny, kończąc na sprawach gospodarczych i budżetowych. We wszystkich tych sprawach Parlament Europejski jest również – obok Rady – prawodawcą. Żaden z posłów nie jest w stanie mieć pełni wiedzy we wszystkich z tych spraw i z tego też względu powinien korzystać ze wsparcia ekspertów. W moim przypadku będą to w znakomitej większości prawnicy (niektórzy również z dodatkowym wykształceniem w naukach ekonomicznych), mający doświadczenie zawodowe w administracji publicznej i/lub Parlamencie Europejskim.

D.6. W krajach Unii Europejskiej pracuje, studiuje i wychowuje dzieci kilka milionów Polaków, którzy pozostają obywatelami Polski.    W jaki sposób zamierza Pani/ Pan reprezentować ich interesy w Parlamencie Europejskim?  Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.
1
Parlament Europejski musi oddziaływać na państwa członkowskie, by upraszczały procedury urzędowe poprzez ich standaryzację, zwiększały poziom cyfryzacji usług publicznych oraz gwarantowały lepsze przygotowanie swoich urzędów do obsługi osób i podmiotów zagranicznych, co jest szczególnie istotne dla tych Polaków, którzy w innych państwach członkowskich Unii wykonują działalność gospodarczą lub prowadzą spółki. Kwestie te zamierzam podnosić w pracach Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu Europejskiego.
2
Funkcjonowanie obywateli Unii i przedsiębiorców w relacjach transgranicznych jest również funkcją zbieżności systemów prawnych poszczególnych państw członkowskich. Konieczne są więc działania prawodawcze, które będą m.in. zbliżać państwa członkowskie w zakresie prawa umów, dochodzenia należności w transakcjach handlowych i egzekucji oraz jeszcze bardziej ułatwiać uzyskiwanie uznania kwalifikacji zawodowych zdobytych w innym państwie. Kwestie te również zamierzam podnosić w pracach Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu Europejskiego.
3
Parlament Europejski w następnej kadencji bez wątpienia będzie musiał monitorować przestrzeganie przez poszczególne państwa (zwłaszcza Wielką Brytanię) zasady swobody przepływu osób, w tym w szczególności pracowników, i w razie potrzeby żądać podjęcia wszelkich koniecznych działań przez Komisję (nie wyłączając żądania wdrożenia procedury zmierzającej do wniesienia skargi o naruszenie traktatów w przypadku przyjęcia przez jakiekolwiek państwo dyskryminacyjnych rozwiązań legislacyjnych, co nie wydaje się jednak prawdopodobne). W zakresie powyższego monitoringu musi mieścić się również poszanowanie przez poszczególne państwa członkowskie Unii zasady równego dostępu do świadczeń niezależnie od posiadanego obywatelstwa, co dotyczy tak Polaków wychowujących w tych innych państwach dzieci, jak i w nich studiujących. Niezależnie od działań w tych sprawach w skali makro, jednostkowe przypadki naruszeń praw traktatowych zgłaszane przez obywateli Unii, w tym Polaków, będę starała się wyjaśniać w ramach prac Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego.

E. Ocena działań parlamentu poprzedniej kadencji

E.1. W 2014 roku mija 10 lat od wstąpienia Polski do Unii Europejskiej.    Jakie są Pani/ Pana zdaniem największe sukcesy i porażki wynikające z wejścia Polski do Wspólnoty? Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.
 SukcesyPorażki
1.Odnotowanie przez Polskę niesamowitego „skoku rozwojowego”, którego czasem nie jesteśmy w stanie dostrzec i docenić, gdyż wydaje się on nam tak naturalny   
2.Zwiększenie bezpieczeństwa i stabilności Polski oraz uzyskanie możliwości oddziaływania na politykę całej Unii   
3.Otwarcie szans dla każdego Polaka dzięki swobodzie przepływu osób, możliwości pracy i zamieszkania w dowolnie wybranym miejscu w każdym z państw członkowskich oraz możliwości studiowania na zagranicznych uniwersytetach (czego namacalnym przykładem jest liczba ponad 139 tys. Polaków, którzy wyjechali dotychczas na przestrzeni ostatnich lat na stypendium w ramach programu Erasmus)   

E.2. Jakie są Pani/ Pana zdaniem największe sukcesy i porażki mijającej kadencji Parlamentu Europejskiego (2009–2014)? Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.
 SukcesyPorażki
1.Doprowadzenie do przyjęcia, pomimo zastrzeżeń rządów niektórych państw, dość „ambitnej” perspektywy finansowej na lata 2014-2020, w której dla Polski przewidziano na instrumenty polityki rolnej i polityki spójności łącznie ponad 114 mld euro, czyli ponad 475 mld złotych.  Osłabianie polskiego oddziaływania w Parlamencie Europejskim poprzez fakt, iż jedna z polskich partii opozycyjnych nie potrafi wznieść się ponad krajowe spory i jest członkiem marginalnej frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (wespół z posłami z partii brytyjskiego premiera Davida Camerona, który chciał wprowadzenia w Wielkiej Brytanii obostrzeń dla pracowników pochodzących z innych państw członkowskich Unii, w tym z Polski) 
2.Kontynuowanie wysiłków nad wyższymi standardami ochrony konsumentów i zbliżaniem Unii do ludzi. Przykładem tego są np. prace zmierzające do lepszej ochrony turystów korzystających ze zorganizowanych wyjazdów wakacyjnych poprzez m.in. pomoc w przypadku bankructwa linii lotniczych lub organizatora wyjazdu oraz ochronę przed konsekwencjami drastycznych wzrostów cen lub zmian w rozkładzie lotów. W tej kadencji Parlament Europejski przegłosował też zniesienie, od 15 grudnia 2015 roku, opłat roamingowych naliczanych przy połączeniach za granicę wewnątrz Unii Europejskiej. Zniesienie opłat roamingowych dotyczyć będzie też wysyłania wiadomości tekstowych oraz używania mobilnego Internetu za granicą.  Nierozpoczęcie poważnej debaty i niepodjęcie kroków zmierzających do likwidacji siedziby Parlamentu Europejskiego w Strasburgu. W imię oszczędności i efektywności pracy Parlament Europejski powinien mieć swoją siedzibę wyłącznie w Brukseli, co niestety nie zależy tylko od samego Parlamentu Europejskiego i na co od lat nie chcą się zgodzić Francuzi. 
3.Umacnianie się Parlamentu Europejskiego jako miejsca pogłębionej paneuropejskiej i otwartej debaty z udziałem nie tylko polityków, ale również przedstawicieli organizacji przedsiębiorców, organizacji konsumentów i innych organizacji pozarządowych.   

Pytania tematyczne

F.1.   Który z wymienionych poglądów jest najbliższy Pani/ Pana opinii: Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Unia Europejska powinna zmierzać w kierunku federacji, czyli wspólnego państwa europejskiego.*
 Unia Europejska powinna zmierzać w kierunku związku suwerennych państw opartego na umowach gospodarczych.
 Unia Europejska powinna się rozwiązać.
 Nie ma potrzeby wprowadzania zmian w obecnym systemie funkcjonowania Unii Europejskiej.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.2. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Tradycyjne paradygmaty Unii Europejskiej wyróżniające strukturę federalistyczną albo Europę narodów i przedstawiające je jako alternatywy na przestrzeni ostatnich kilku lat przestały obowiązywać. Nie tak dawny kryzys ekonomiczny oraz obecne napięcia w relacjach Federacji Rosyjskiej ze Stanami Zjednoczonymi i Europą Zachodnią stawiają przed rządami państw zupełnie nowe i poważne problemy. Podołanie tym wyzwaniom i osiągnięcie skuteczności w tak złożonych kwestiach możliwe jest wyłącznie poprzez bliską i sprawną współpracę państw w ramach Unii. Zacieśnianie wzajemnych powiązań w ramach Unii, niezależnie od tego, jak to nazwiemy, jest więc koniecznością, do której wszyscy musimy dążyć. Jednocześnie warunkiem sine qua non sprawności tej współpracy jest silne umocowanie do działania instytucji Unii, które powinny stawać się jeszcze bardziej istotnym kreatorem polityki europejskiej. Nie znajdują przy tym podstaw podnoszone niekiedy obawy o rolę państw narodowych. Rada Europejska, skupiająca szefów państw lub rządów państw członkowskich, nie tylko wciąż pozostaje instytucją Unii o kluczowym znaczeniu, ale również zbiera się ostatnio częściej niż kiedykolwiek wcześniej, wytyczając na zasadach konsensusu strategiczne i polityczne kierunki działania Unii. Także w sferze prawodawstwa prymarne, obok Parlamentu Europejskiego, znaczenie ma i wciąż będzie mieć Rada, w której reprezentowane jest każde państwo członkowskie na szczeblu ministerialnym. Nie może być więc żadnych obaw, że coraz większa integracja, która jest potrzebna, spowoduje umniejszenie podmiotowego znaczenia państw. Szersza integracja polityczna w Unii nie powinna być zatem celem samym w sobie, ale być skutkiem ściślejszej współpracy w sferze gospodarki i ekonomii oraz wspólnego rozwiązywania wspólnych problemów, w takich obszarach jak m.in. bezpieczeństwo energetyczne, polityka sąsiedztwa czy nierówności rozwojowe i społeczne.

F.3.   Poniżej przedstawiliśmy rozwiązania, których wprowadzenie wymaga zmiany traktatów europejskich.   Które z niżej wymienionych kwestii wymagających zmiany traktatów należy podjąć? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
 Przewodniczący Komisji Europejskiej powinien być wybierany w wyborach bezpośrednich przez obywateli UE.*
Parlament Europejski powinien mieć możliwość zgłaszania projektów nowego prawa bez pośrednictwa Komisji Europejskiej.
 Parlament Europejski powinien mieć prawo odwołania konkretnego komisarza bez konieczności odwoływania całego składu Komisji Europejskiej.
 W wyborach do Parlamentu Europejskiego obok list narodowych powinna istnieć ogólnoeuropejska lista kandydatów, na których mogliby oddać swój głos wszyscy obywatele UE.*
 Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wybierania zasad i polityk unijnych, które chcą realizować w ramach Wspólnoty i rezygnacji z tych zasad i polityk, które uważają za niekorzystne (np. swobodny przepływ osób i kapitału, polityka klimatyczna).
 Żadna z powyższych kwestii nie powinna być przedmiotem dyskusji w nadchodzącej kadencji Parlamentu Europejskiego.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.4.     Obecnie Unia Europejska nie ma prawa do tworzenia przepisów w kwestiach światopoglądowych i etycznych.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.*

A. Powinno się zmierzać do ujednolicania na poziomie europejskim prawnych regulacji dotyczących kwestii światopoglądowych i etycznych.
B. Regulacje prawne dotyczące kwestii światopoglądowych i etycznych powinny pozostać wewnętrznymi sprawami państw narodowych.

Zdecydowanie A.Raczej A.Raczej B.takZdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.5. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Unia Europejska opiera się na zasadzie kompetencji powierzonych (przyznanych). Przesądza o tym dyspozycja art. 5 ust. 1 Traktatu o UE, zgodnie z którym granice kompetencji Unii wyznacza zasada przyznania. Wykonywanie tych kompetencji podlega zasadom pomocniczości i proporcjonalności. Jak precyzuje art. 5 ust. 2, zgodnie z zasadą przyznania Unia działa wyłącznie w granicach kompetencji przyznanych jej przez Państwa Członkowskie w Traktatach do osiągnięcia określonych w nich celów. Wszelkie kompetencje nieprzyznane Unii w Traktatach należą do Państw Członkowskich. Co również istotne, zgodnie z zasadą pomocniczości, w dziedzinach, które nie należą do jej wyłącznej kompetencji, Unia podejmuje działania tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie, zarówno na poziomie centralnym, jak i regionalnym oraz lokalnym, i jeśli ze względu na rozmiary lub skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii (art. 5 ust. 3 zd. 1). Analiza kompetencji wyłącznych i dzielonych Unii (art. 2-6 Traktatu o funkcjonowaniu UE) przesądza, iż Unia nie ma kompetencji w zakresie przyjmowania aktów harmonizujących regulacje dotyczące np. aborcji, definicji małżeństwa czy dopuszczalności formalizowania związków partnerskich. Również postanowienia Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (niezależnie od tego jak bardzo intencjonalnie i ze złą wolą by je interpretować) w żaden sposób nie rozszerzają kompetencji Unii określonych w Traktatach (co stwierdza expressis verbis art. 6 ust. 1 zd. 2 Traktatu o UE). Rozstrzygnięcia w ww. kwestiach pozostają zatem w wyłącznej właściwości parlamentów narodowych. Z uwagi na delikatność materii, niekiedy znaczące emocje społeczne oraz różne zapatrywanie społeczeństw poszczególnych państw członkowskich przenoszenie kompetencji w tym zakresie z państw na Unię byłoby niewłaściwe. Wszystkie rozstrzygnięcia w tych sprawach muszą być bowiem efektem szerokiego i spokojnie wypracowanego konsensusu, uwzględniającego stanowisko większości obywateli poszczególnych państw i ich przedstawicieli w parlamentach narodowych.

F.6.   Czy zgadza się Pani/ Pan z poniższą opinią? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Tak.Nie.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.
Obywatele państw spoza Unii Europejskiej, którzy mieszkają w państwie członkowskim (tzw. stali rezydenci), powinni móc głosować w wyborach lokalnych oraz w wyborach do Parlamentu Europejskiego. tak 
Parlament Europejski powinien dążyć do uchwalenia przepisów (tzw. dyrektywy horyzontalnej) gwarantujących ochronę przed dyskryminacją ze względu na religię lub wyznanie, niepełnosprawność, wiek oraz orientację seksualną; w opiece zdrowotnej, edukacji, mieszkalnictwie oraz w dostępie do dóbr i usług powszechnie oferowanych.  tak
W Unii Europejskiej konieczna jest harmonizacja standardów dotyczących stosowania tymczasowego aresztowania (poprzez przyjęcie odpowiedniej dyrektywy). tak 

F.7. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Ewentualne prace legislacyjne dotyczące dyrektywy horyzontalnej, o której mowa w lit. B (zawierającej przepisy gwarantujące ochronę przed dyskryminacją ze względu na religię lub wyznanie, niepełnosprawność, wiek oraz orientację seksualną w opiece zdrowotnej, edukacji, mieszkalnictwie oraz w dostępie do dóbr i usług powszechnie oferowanych) winny być poprzedzone rozbudowaną i wieloaspektową analizą stanu faktycznego w omawianych obszarach w poszczególnych państwach członkowskich Unii oraz analizą wystarczalności lub braku wystarczalności obecnie obowiązujących regulacji, w tym w szczególności Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Nadto dyrektywa taka musiałaby się mieścić w ramach kompetencji powierzonych Unii, o czym była mowa w komentarzu do pytania 3.

F.8.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Większy wpływ na podejmowanie decyzji w UE powinny mieć ciała ponadnarodowe (np. Parlament Europejski, Komisja Europejska) prowadzące politykę na rzecz całej Wspólnoty.*
B. Większy wpływ na podejmowanie decyzji w UE powinny mieć rządy państw członkowskich wypracowujące każdorazowo odrębne porozumienia.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.9. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Przedmiotowe zagadnienie jest zbyt złożone żeby opowiedzieć się bez komentarza za jedną z dwóch tak ostro sformułowanych alternatyw. Większy udział w procesie decyzyjnym Parlamentu Europejskiego i Komisji wcale nie oznacza bowiem mniejszego znaczenia państw i rządów oraz ich przedstawicieli skupionych w Radzie. Powtórzyć mogę zatem swoje stanowisko wskazane w rozbudowanym komentarzu do pyt. 1.

F.10.   Poza instytucjami unijnymi i państwami członkowskimi w procesie formułowania polityk Unii Europejskiej uczestniczą różne środowiska lobbystyczne, w tym poniżej wymienione. Ich przedstawiciele szukają poparcia dla spraw, które reprezentują, również u posłów do Parlamentu Europejskiego.    Jaka Pani/ Pana zdaniem powinna być ich rola w procesie formułowania polityk Unii Europejskiej? Należy przyporządkować podanym elementom stopień istotności na podanej skali.
 Większa niż obecnie.Taka sama jak obecnie.Mniejsza niż obecnie.Nie mam zdania w tej kwestii.
Związki zawodowe tak  
Organizacje przedsiębiorcówtak   
Organizacje konsumenckietak   
Organizacje pozarządowetak   

F.11.   Parlament Europejski wezwał Komisję do wprowadzenia obowiązkowego rejestru lobbystów do 2017 roku. Jednocześnie organizacje pozarządowe postulują zwiększenie przejrzystości lobbingu w procesie stanowienia prawa w Unii Europejskiej.    Które z poniższych postulatów Pani/ Pan popiera? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
Wprowadzenie obowiązkowego rejestru lobbystów w instytucjach UE.
 Obowiązek udostępniania przez posłanki/ posłów oraz urzędników UE kalendarzy spotkań w formie on-line.
Obowiązek udostępniania on-line dokumentów przekazywanych posłankom/ posłom oraz urzędnikom UE przez lobbystów.
Obowiązek publikowania on-line informacji na temat tego, kto i w jakim zakresie zgłosił propozycję legislacyjną w toku procesu prawodawczego w UE.
 Nie ma potrzeby wprowadzania nowych rozwiązań.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.12.     W mijającej kadencji najwięcej aktów prawnych, które Parlament Europejski współtworzył, zostało przyjętych w sprawach gospodarczych oraz monetarnych. Poniżej przedstawiliśmy niektóre kwestie, które staną się przedmiotem debaty w nadchodzącej kadencji Parlamentu Europejskiego.   Priorytetem Parlamentu Europejskiego w nadchodzącej kadencji w tym obszarze Pani/ Pana zdaniem powinno być: Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
Kierowanie funduszy europejskich do słabiej rozwiniętych państw członkowskich.
Budowanie jednolitego rynku poprzez likwidowanie barier utrudniających przepływ osób, towarów, usług i kapitału między krajami UE oraz liberalizacja sektora usług.
 Pogłębienie integracji strefy euro (np. utworzenie wspólnego budżetu, zwiększenie kompetencji członków unii walutowej w kwestiach gospodarczych).
 Wprowadzenie silniejszej kontroli budżetów narodowych (ponad wymóg deficytu nieprzekraczającego 3 proc. PKB).
 Uwspólnotowienie długów publicznych państw członkowskich (np. za pomocą euroobligacji).*
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.13. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Parlament Europejski następnej kadencji powinien nadto odrzucić pojawiające się czasem w dyskursie unijnym chęci zharmonizowania podatków bezpośrednich (podatków PIT i CIT). Budziłoby to zresztą wątpliwości w świetle zasady pomocniczości. Dotychczas obowiązującą zasadą w Unii była i jest suwerenność podatkowa państw członkowskich w tym zakresie i tak też powinno pozostać. Harmonizacja podatków bezpośrednich oznaczałaby częściową utratę kontroli nad wysokością wpływów podatkowych oraz brak swobody polskiego ustawodawcy w kształtowaniu zasad wymiaru tych podatków stosownie do potrzeb budżetu oraz zdolności podatników do ich uiszczania. W skrajnym przypadku – w odniesieniu do podatku CIT – mogłoby to spowodować wzrost stawki tego podatku poprzez ustanowienie stawki minimalnej (z uwagi na niższy poziom podatku CIT w Polsce niż w wielu innych krajach Unii). Odmienną od harmonizacji jest natomiast kwestia podwójnego opodatkowania. Obecnie unikanie podwójnego opodatkowania osób fizycznych i prawnych regulowane jest mocą dwustronnych umów zawieranych między państwami (zazwyczaj w oparciu o konwencję modelową OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku). Przyjmowane rozwiązania nie zawsze gwarantują pełną eliminację dodatkowych ciężarów podatkowych związanych z występowaniem elementu transgranicznego. Bez wątpienia jest to kwestia, nad którą Parlament Europejski może i powinien się pochylić.

F.14.   Polska nie należy do strefy euro, ale jest od niej zależna. W debacie publicznej pojawiają się głosy, że strefa euro wymaga reformy, by była obszarem stabilniejszym i mniej narażonym na kryzysy.   Które z poniższych rozwiązań Pani/ Pan popiera? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
 Konieczna jest integracja polityczna strefy euro (m.in. powołanie ministra finansów strefy euro prowadzącego wspólną politykę fiskalną).
 Konieczna jest integracja polityki budżetowej strefy euro (m.in. wspólny budżet strefy euro, euroobligacje).
 Konieczne jest wprowadzenie pełnej unii bankowej (m.in. z jednolitym nadzorem, wspólną gwarancją depozytów i powołaniem jednego dla wszystkich bankowego funduszu ratunkowego, jednolitych zasad restrukturyzacji i bankructwa banków).
 Konieczne jest zmniejszenie zakresu pomocy dla państw Unii Europejskiej w sytuacji kryzysowej, by to rynek wymuszał prowadzenie przez nie gospodarnej polityki.
 Nie ma potrzeby wprowadzania reform strefy euro.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

Inne (jakie?)

Strefa euro nie wymaga zasadniczej przebudowy. Kluczowa jest raczej stabilizacja gospodarek europejskich w warunkach postkryzysowych, prowadzenie rozsądnych polityk fiskalnych przez poszczególne państwa oraz lepsze komunikowanie się z rynkami finansowymi przez Europejski Bank Centralny w prowadzonej polityce pieniężnej.

F.15.   Istnieją dwie koncepcje prowadzenia polityki wobec tzw. krajów peryferyjnych strefy euro (np. Cypru, Grecji, Hiszpanii, Portugalii) szczególnie dotkniętych kryzysem.    Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Strefa euro powinna dążyć do integracji polityki fiskalnej, wprowadzenia euroobligacji, większego finansowego wsparcia gospodarek krajów peryferyjnych.
B. Strefa euro powinna mobilizować kraje peryferyjne do reform, przy jak najmniejszym wsparciu finansowym i przy zachowaniu niezależnej polityki fiskalnej.

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.16.   Parlament Europejski współdecydował o budżecie UE, uchwalonym na lata 2014–2020. Posłowie nadchodzącej kadencji będą debatować o wieloletnich ramach finansowych na kolejne siedem lat.   Pani/ Pana zdaniem budżet UE powinien służyć przede wszystkim: Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.
 Podnoszeniu spójności społeczno-gospodarczej pomiędzy państwami członkowskimi.
Podnoszeniu spójności społeczno-gospodarczej pomiędzy regionami.
 Stymulowaniu rozwoju w regionach najszybciej się rozwijających.
Wspieraniu regionów dotkniętych skutkami kryzysu.
 Integracji polityki budżetowej państw członkowskich za pomocą transferów łagodzących nierównowagi makroekonomiczne w UE.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

Inne (jakie?)

W polityce spójności na okres po 2020 r. należy implementować wsparcie dla regionów z dużymi dysproporcjami rozwojowymi – tj. takich, które według wskaźników makroekonomicznych są dobrze rozwinięte, ale wynika to ze statystycznego wpływu pojedynczych dużych miast się w nich znajdujących (przypadek Mazowsza i Warszawy). Wyłączanie takich regionów ze wsparcia w ramach polityki rozwoju regionalnego byłoby dalece niewłaściwe i generowało narastanie niespójności.

F.17. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Problem zawyżania wskaźników statystycznych rozwoju gospodarczego regionów poprzez pojedyncze miasta (tak jak jest to w przypadku Mazowsza i Warszawy)jest zagadnieniem, którym zajmuję się obecnie jako poseł w Sejmie RP. Będę to kontynuować również po ewentualnym sukcesie w wyborach europejskich (w korespondencji z właściwymi organami polskimi oraz sygnalizując problem na forum Parlamentu Europejskiego i jego komisji), tak aby również po 2020 r. regiony takie uzyskiwały odpowiednie i znaczące wsparcie rozwojowe na niwelowanie występujących w nich dysproporcji.

F.18.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Zdecydowanie się zgadzam.Raczej się zgadzam.Raczej się nie zgadzam.Zdecydowanie się nie zgadzam.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.
We wszystkich państwach członkowskich UE powinien zostać wprowadzony jednolity podatek od transakcji finansowych.* tak   
Dla całej UE powinien zostać ustalony minimalny poziom podatku dochodowego od przedsiębiorstw.*   tak 
Należy wprowadzić europejski podatek VAT.   tak 
Wysokość stawki płacy minimalnej powinna być regulowana na poziomie UE.*   tak 
Kwestie prawa pracy (np. czas pracy, elastyczne formy zatrudnienia) powinny być harmonizowane na poziomie UE. tak   

F.19. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Kierunkowa zgoda na wprowadzenie jednolitego podatku od transakcji finansowych we wszystkich państwach członkowskich Unii nie jest aprobatą samą w sobie, ale wyrazem przekonania, iż w dyskusji nad nowymi zasadami finansowania działalności Unii po 2020 r. powinniśmy raczej opowiedzieć się za takim nowym tego źródłem, nie zaś np. dodatkowym udziałem we wpływach z tytułu podatku VAT czy jakąś formą opodatkowania emisji dwutlenku węgla. Jednocześnie oczywiście podatek ten winien byłby zostać ustanowiony na rozsądnym poziomie, niezakłócającym efektywnego działania rynków finansowych.

F.20.   Budżet UE składa się w ok. 70 proc. ze składek państw członkowskich (składka państwa to 0,73 proc. jego dochodu narodowego), w 14 proc. z ceł i opłat wyrównawczych, a w 11 proc. z dochodów z VAT. Parlament Europejski dąży do zmiany struktury dochodów Unii tak, aby budżet Wspólnoty w mniejszym stopniu był zależny od decyzji państw członkowskich, a w większym od dochodów stałych.   Aby zwiększyć udział dochodów stałych Unii Europejskiej Pani/ Pana zdaniem należy przede wszystkim: Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
 Zwiększyć udział dochodu z ceł kosztem dochodów państw członkowskich (obecnie państwa przekazują 75 proc. ceł nałożonych na towary importowane spoza Unii).
 Zwiększyć udział dochodu pochodzącego z wpłat z państw członkowskich jako odsetek ich dochodu z VAT.
Wprowadzić ogólnoeuropejski podatek od transakcji finansowych.
 Wprowadzić opłaty za emisję gazów cieplarnianych (w tym CO2).
 Nie należy wprowadzać zmian w sposobie pozyskiwania wpływów do budżetu UE.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.21. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Budżet Unii Europejskiej na 2014 r. to kwota 142,6 mld euro (w cenach bieżących; mierzone w zobowiązaniach). W całej perspektywie finansowej Unii na lata 2014-2020 zaplanowano wydatkowanie 960 mld euro (w cenach z 2011 r.; w cenach bieżących – 1 083 mld euro). Jakkolwiek ww. 142,6 mld euro przeznaczone na 2014 r. wydają się kwotą znaczącą, odpowiada ona jedynie ok. 1,06 % oczekiwanego PKB państw członkowskich Unii. Co więcej, globalne wydatki w perspektywie na lata 2014-2020 są nieco niższe aniżeli na lata 2007-2013. Biorąc pod uwagę fakt, iż przed Unią stają coraz to nowe wyzwania, związane choćby z koniecznością wsparcia przemian w krajach Europy Wschodniej, przy jednoczesnym oczekiwaniu, iż polityka rozwoju regionalnego i spójności, w tym na rzecz Polski, będzie kontynuowana w dotychczasowym rozmiarze, wydaje się, iż budżet i partycypacja w nim bogatszych krajów Unii muszą być większe. W sposób oczywisty wiąże się to z koniecznością znalezienia nowych źródeł dochodu budżetu. Dotyczy to jednak okresu po 2020 r., do którego obowiązywać będzie obecny system finansowania Unii. Wśród potencjalnych źródeł, do których odwołanie się rozważano już w negocjacjach nad perspektywą na lata 2014-2020 r., można wyróżnić zwłaszcza: podatek od transakcji finansowych, dodatkowy udział we wpływach z tytułu podatku VAT, udział we wpływach z tytułu podatku CIT po harmonizacji jego bazy czy też opodatkowanie emisji CO2. Z polskiego punktu widzenia zdecydowanie niekorzystne są dwie ostatnie propozycje. Kwestie możliwych dodatkowych źródeł dochodów budżetu Unii są obecnie przedmiotem prac powołanej z inicjatywy Parlamentu Europejskiego tzw. grupy wysokiego szczebla, która wstępne wyniki swych analiz przedstawi pod koniec 2014 r., a całościowe przy okazji przeglądu wieloletniej perspektywy finansowej w 2016 r. Kluczowe znaczenie w rozmowach na powyższy temat będzie miał Parlament Europejski. Wymagać to będzie od polskich posłów takiej aktywności, która pozwoli zminimalizować ryzyko ewentualnego rozłożenia nowych ciężarów nieproporcjonalnie do poziomu rozwoju gospodarczego poszczególnych państw.

F.22.   W jakim kierunku powinna Pani/ Pana zdaniem podążać Wspólna Polityki Bezpieczeństwa i Obrony?  Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Zdecydowanie się zgadzam.Raczej się zgadzam.Raczej się nie zgadzam.Zdecydowanie się nie zgadzam.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.
Powinna powstać wspólna europejska armia.*     
Należy powołać wspólne dowództwo armii europejskich.     
Unia Europejska powinna określić zalecany poziom wydatków państw członkowskich na obronność (np. podobnie jak NATO – 2 proc.).     
Unia Europejska nie powinna prowadzić Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony.   tak 

F.23. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony Unii powinna być swoistym uzupełnieniem działalności NATO. W tym ujęciu wydaje się, iż nie ma potrzeby dublować kompetencji i struktur NATO. Niewątpliwie jednak pożądana i konieczna jest jeszcze bliższa współpraca sił zbrojnych poszczególnych państw Unii. Nie ma również przeszkód, by przyjmowała ona formę tworzenia wspólnych jednostek wojskowych na zasadach dobrowolności poszczególnych państw członkowskich.

F.24.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Wojskowe programy badawcze i przemysł obronny powinny być zarządzane z poziomu Unii Europejskiej, a państwa członkowskie powinny specjalizować się w konkretnych gałęziach przemysłu obronnego.
B. Wojskowe programy badawcze i rozwój przemysłu obronnego powinny być zarządzane wewnętrznie przez państwa członkowskie.

Zdecydowanie A.Raczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.takNie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.25. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Odpowiedź na tak postawione zagadnienie leży gdzieś po środku – państwa członkowskie Unii powinny współpracować, wymieniać się technologiami wojskowymi oraz dzielić wysiłek badawczo-rozwojowy w poszczególnych obszarach techniki, ale decyzje w tym obszarze dla swej skuteczności i efektywności winny raczej zapadać na szczeblu międzyministerialnym.

F.26.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Europejska Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony powinna koncentrować się na najbliższym sąsiedztwie UE (Afryka Północna, Europa Wschodnia).
B. Europejska Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony powinna podejmować działania globalne.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.27. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Nie może to jednak oznaczać całkowitej rezygnacji z zaangażowania w obszarach dalszych. Solidarność z sojusznikami, w tym zwłaszcza Stanami Zjednoczonymi i Kanadą, wymaga aktywności także w ich strefach zaangażowania.

F.28.     Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Zdecydowanie się zgadzam.Raczej się zgadzam.Raczej się nie zgadzam.Zdecydowanie się nie zgadzam.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.
Współpraca UE z Rosją w polityce bezpieczeństwa przyczyniłaby się do stabilizacji regionu. tak   
Państwa członkowskie UE powinny współpracować z Rosją w dziedzinie przemysłu obronnego.     

F.29. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Współpraca Unii z Rosją powinna mieć miejsce i rozwijać się co do zasady we wszystkich obszarach, ale warunkiem koniecznym dla jej skuteczności musi być solidarność poszczególnych państw członkowskich Unii w tym zakresie między sobą. Ciężko również wyobrazić sobie zacieśnianie tej współpracy bez ustabilizowania i unormowania sytuacji za wschodnią granicą Unii.

F.30.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Współpraca służb w UE powinna zmierzać w kierunku powoływania wspólnych instytucji (np. straży granicznej, prokuratury).
B. Współpraca służb w obrębie UE powinna zmierzać w kierunku zacieśniania współpracy pomiędzy służbami krajowymi, bez powoływania wspólnych jednostek.

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.31.   W celu walki z terroryzmem i poważną przestępczością Unia Europejska i jej państwa członkowskie mają prawne możliwości śledzenia obywateli przy wykorzystaniu danych elektronicznych. Działania podejmowane w interesie bezpieczeństwa publicznego mogą być również pretekstem do nadużywania prawa organów publicznych do kontroli obywateli.   Czy zgadza się Pani/ Pan z wymienionymi opiniami? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
Unia Europejska powinna wprowadzić szersze gwarancje ochrony obywateli w zakresie masowego zbierania i przechowywania (retencji) ich danych telekomunikacyjnych (np. billingów).
 Państwa członkowskie powinny mieć prawo do masowego zbierania i przechowywania wszelkich danych o obywatelach (m.in. danych internetowych, danych dot. podróży, danych bankowych).
 Państwa członkowskie powinny mieć prawo do stosowania tajnych programów szerokiej kontroli obywateli, takich jak PRISM.
Państwa członkowskie powinny mieć prawo do tajnej współpracy służb wywiadowczych.
Unia Europejska powinna wprowadzić bardziej restrykcyjne przepisy ograniczające gromadzenie danych przez firmy działające w Internecie.*
 Unia Europejska powinna wprowadzić bardziej restrykcyjne przepisy ograniczające gromadzenie danych internetowych przez instytucje publiczne w państwach członkowskich.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.32. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
W warunkach zagrożenia zdarzeniami terrorystycznymi służby wywiadowcze państw członkowskich Unii powinny współpracować i wymieniać się informacjami, jednak każdorazowo winno się to odbywać z poszanowaniem praw gwarantowanych traktatowo i konstytucyjnie oraz w interesie obywateli Unii.

F.33.   12 marca 2014 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie programów masowej inwigilacji i współpracy niektórych państw członkowskich, w tym Polski, z USA. Rezolucja zawiera zalecenia dla poszczególnych państw.    Które z wymienionych poniżej zaleceń Parlamentu Europejskiego dla Polski uważa Pani/ Pan za uzasadnione? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
 Polska powinna zagwarantować, że już obowiązujące i uchwalane prawo oraz mechanizmy nadzoru dotyczące działalności agencji wywiadowczych będą zgodne z normami Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz prawodawstwem Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony danych.
 Polska powinna wyjaśnić zarzuty o prowadzenie działalności w zakresie nadzoru na masowa skalę (korzystanie przez służby wywiadowcze z danych telekomunikacyjnych przekazywanych przez firmy prywatne i wymiany tych danych oraz przekazywanie danych telekomunikacyjnych służbom wywiadowczym Stanów Zjednoczonych).
 Polska powinna wyjaśnić zarzuty o lokalizację na swoim terytorium sprzętu wywiadowczego Stanów Zjednoczonych bez kontroli Unii Europejskiej.
 Polski parlament powinien się zaangażować we współpracę organów nadzoru nad służbami wywiadowczymi na szczeblu europejskim.
Kwestie współpracy Polski ze służbami wywiadowczymi nie powinny podlegać kontroli instytucji Unii Europejskiej.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.34. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Jakkolwiek kwestie współpracy Polski ze służbami wywiadowczymi nie powinny podlegać kontroli instytucji Unii Europejskiej, Polska w sposób oczywisty Polska powinna zagwarantować, że już obowiązujące i uchwalane prawo oraz mechanizmy nadzoru dotyczące działalności agencji wywiadowczych będą zgodne z normami Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz prawodawstwem Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony danych. Współpraca wywiadowcza państw w interesie naszego wspólnego bezpieczeństwa w żadnym razie nie musi stać w sprzeczności z prawami obywateli, w tym w szczególności z prawem do prywatności.

F.35.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Unia Europejska nie jest w stanie zbudować własnych (niezależnych od amerykańskich) systemów informatycznych i chmur obliczeniowych. Gwarancje bezpieczeństwa danych obywateli Unii powinny zapewnić umowy międzynarodowe.
B. Należy kontynuować unijne prace dotyczące utworzenia europejskich, prywatnych, niezależnych systemów informatycznych oraz europejskich chmur obliczeniowych (Bezpieczna Europejska Chmura Obliczeniowa – Trusted Cloud Europe).

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.36.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Polska polityka zagraniczna powinna polegać na jak najściślejszej współpracy z Unią Europejską i podporządkowaniu się kierunkom europejskiej polityki zagranicznej.
B. Polska polityka zagraniczna powinna przede wszystkim bronić politycznej i gospodarczej niezależności kraju.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.37.   Jakie powinny być Pani/ Pana zdaniem priorytety wspólnej polityki wschodniej UE wobec takich krajów, jak: Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Mołdawia, Ukraina?
Polityka wschodnia jest jednym z najważniejszych kierunków polityki zagranicznej Unii Europejskiej. Stało się tak w szczególności dzięki inicjatywie Polski wspieranej przez Szwecję, dzięki którym w maju 2009 r. ustanowiono unijny mechanizm Partnerstwa Wschodniego. Jego celem jest zacieśnianie współpracy państw Unii z Armenią, Azerbejdżanem, Białorusią, Gruzją, Mołdawią i Ukrainą poprzez wspieranie reform politycznych, społecznych i gospodarczych zmierzających do zwiększenia demokratyzacji i dobrych rządów, bezpieczeństwa energetycznego, ochrony środowiska oraz rozwoju społeczno-gospodarczego, jak również dążenie do ustanowienia strefy wolnego handlu, wprowadzenia ułatwień wizowych oraz formalnego stowarzyszenia z Unią. W latach 2010-2013 Unia przeznaczyła na realizację projektów w ramach Partnerstwa Wschodniego ponad 2 mld euro ze środków Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI). Dodatkowo Polska wydatkowała kwotę ponad 109 mln złotych w ramach polskiej pomocy rozwojowej w 2012 r. Dowodem na skuteczność Partnerstwa Wschodniego było parafowanie na szczycie w Wilnie w listopadzie 2013 r. umów stowarzyszeniowych w Gruzją i Mołdawią. Dlatego też polskim priorytetem powinno być kontynuowanie i rozwijanie Partnerstwa Wschodniego. Będzie to możliwe dzięki zagwarantowaniu nowemu Europejskiemu Instrumentowi Sąsiedztwa (ENI) w perspektywie finansowej na lata 2014-2020 r. kwoty ponad 15,4 mld euro (w cenach bieżących). Uzupełnieniem realizacji projektów finansowanych z ww. środków, muszą być jednak również konkretne decyzje polityczne, tj. dalsze znoszenie wymagań wizowych (nie tylko w Mołdawii, co po aprobacie Parlamentu Europejskiego w lutym b.r. stało się faktem pod koniec kwietnia b.r.), dalsze stopniowe znoszenie ceł na towary eksportowane do Unii (nawet przed finalizacją pełnego stowarzyszenia, co dokonuje się w przypadku Ukrainy, dzięki jednostronnemu zniesieniu przez Unię ok. 98% ceł na towary pochodzące z Ukrainy, które może przysporzyć ukraińskiej gospodarce niemal 490 mln euro rocznie), jak również szybkie ratyfikowanie umów stowarzyszeniowych z Mołdawią i Gruzją (po ich formalnym podpisaniu najpewniej w dniu 27 czerwca b.r.) oraz dążenie do ustanowienia pełnego stowarzyszenia z niektórymi innymi państwami Partnerstwa Wschodniego. Należy również intensyfikować współpracę polityczną – pomiędzy Parlamentem Europejskim i parlamentami państw Partnerstwa Wschodniego w ramach Zgromadzenia Euronest oraz między samymi partiami politycznymi, co dzięki ostatnio podpisanej deklaracji czynić będą Platforma Obywatelska i Ukraiński Demokratyczny Alians na rzecz Reform Witalija Kliczki. Polityka zagraniczna Unii powinna również obejmować w dalszym horyzoncie czasowym kontynuowanie procesu rozszerzenia. Warunkowany musi być on jednak dwoma zasadniczymi czynnikami: zdolnością instytucjonalną, organizacyjną i ekonomiczną Unii do przyjęcia nowych państw członkowskich oraz przede wszystkim spełnieniem przez państwa aspirujące do członkostwa wszystkich kryteriów, w tym w szczególności przeprowadzeniem reform ustrojowych i gospodarczych, przyjęciem unijnego porządku prawnego oraz zapewnieniem rzeczywistego przestrzegania wolności i praw człowieka i obywatela, tak jak wymagano tego od krajów Europy Środkowej, w tym Polski.

F.38.   Czy zgadza się Pani/ Pan z poniższym stwierdzeniem? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

W związku z zagrożeniem bezpieczeństwa Ukrainy państwa członkowskie powinny podejmować solidarnie decyzje wobec Rosji, nawet jeśli dla poszczególnych państw oznacza to stratę w wymianie handlowej.

Zdecydowanie się zgadzam.takRaczej się zgadzam.Raczej się nie zgadzam.Zdecydowanie się nie zgadzam.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.39.   Czy zgadza się Pani/ Pan z poniższym stwierdzeniem? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

Unia Europejska powinna weryfikować wpływ na środowisko tych inwestycji, które są realizowane przez unijne przedsiębiorstwa poza obszarem UE.

takTakNieNie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.40. Jeśli odpowiedź TAK: Prosimy podać, w jaki sposób.
Stosowne mechanizmy w tym obszarze powinna wypracować i zaproponować w zielonej księdze Komisja.

F.41.     Unia Europejska realizuje strategię zrównoważonego rozwoju m.in. poprzez ujednolicanie przepisów w zakresie ochrony środowiska krajów członkowskich.    Które z poniższych obszarów powinny być Pani/ Pana zdaniem przedmiotem zainteresowania UE? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
 Zrównoważony łańcuch dostaw w przemyśle rolniczym, gwarantujący stosowanie etycznych praktyk na każdym etapie.
 Zapobieganie grabieży ziemi (land grabbing) i zabezpieczenie prawa do żywności.
 Zapobieganie zmianom klimatu poprzez zmniejszanie emisji gazów, wspieranie rozwoju odnawialnych źródeł energii (OZE) oraz ograniczanie zużycia energii.
 Poprawa efektywności energetycznej oraz efektywności wykorzystania surowców i wody.
 Nie należy ujednolicać przepisów państw członkowskich w zakresie ochrony środowiska.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

Inne (jakie?)

Działania w obszarze ochrony środowiska stanowią złożone zagadnienie, w ramach którego wszelkie podejmowane decyzje mają znaczące, wieloletnie implikacje w sferze bezpieczeństwa energetycznego, rozwoju gospodarczego, a nawet poziomu zatrudnienia w państwach członkowskich. Unia Europejska prowadzi zintensyfikowaną politykę ochrony środowiska od lat 70., a obowiązujące normy w zakresie ochrony środowiska już dziś należą do najsurowszych na świecie. Dlatego też jakiekolwiek dalsze działania powinny być wyważone i poprzedzane wnikliwą analizą społeczno-gospodarczą. Przedmiotem zainteresowania państw członkowskich Unii może być natomiast niewątpliwie dążenie do ekologicznego wykonywania zadań publicznych (m.in. wykorzystywania efektywnych energetycznie budynków, cyfryzacji obiegu dokumentów etc.). To samo winno dotyczyć samych instytucji Unii, czego przykładem i symbolem byłoby wzmiankowane scentralizowanie siedziby Parlamentu Europejskiego w Brukseli.

F.42.   Polska zobowiązała się do przestrzegania unijnych norm ochrony środowiska związanych z czystością powietrza, oczyszczaniem ścieków czy oszczędzaniem wody. Jednak nie zawsze te normy spełnia.    Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Polityka klimatyczna UE jest nieracjonalna ekonomicznie i realizować mogą ją tylko bogate państwa członkowskie. Dlatego ważne jest, by poszczególne kraje miały swobodę w wyborze obostrzeń środowiskowych, a Polska mogła koncentrować się na wzroście gospodarczym.
B. Polityka klimatyczna UE jest ważnym elementem gospodarki i niezależenie od poziomu rozwoju poszczególnych państw członkowskich przyczynia się do wzrostu gospodarczego. Państwa członkowskie powinny wspólnie realizować politykę klimatyczną UE.

Zdecydowanie A.Raczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.takNie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.43. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Polityka klimatyczna Unii musi uwzględniać specyfikę poszczególnych państw członkowskich, ich zróżnicowany wyjściowy poziom rozwoju gospodarczego, dystans rozwojowy do średniej unijnej oraz zdolność do ponoszenia ciężarów inwestycyjnych i redukcyjnych. W tym ujęciu państwa bogatsze powinny dziś akceptować wyższy poziom zobowiązań, tak aby państwa wciąż słabiej rozwinięte mogły przygotować się do większych wysiłków w przyszłości.

F.44.   W nadchodzącej kadencji Parlament Europejski będzie pracować nad zaproponowanym przez Komisję Europejską pakietem polityki klimatycznej do roku 2030.   Które z poniższych propozycji pakietu klimatycznego poparłaby Pani/ poparłby Pan jako posłanka/ poseł do Parlamentu Europejskiego? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
 Do 2030 r. UE powinna obniżyć emisję gazów cieplarnianych o 40 proc. (przemysł ciężki i elektrownie: o 43 proc.; rolnictwo, transport, budownictwo: o 30 proc.).
 Energia pochodząca z odnawialnych źródeł (OZE) ma realizować co najmniej 27 proc. zapotrzebowania energetycznego Unii, przy czym poszczególne państwa członkowskie nie będą zobowiązane do osiągnięcia określonych kwot produkcji energii z OZE.
 By zapobiec spadkowi cen na uprawnienia do emisji CO2, należy wprowadzić backloading – w okresach zmniejszonego zapotrzebowania na energię elektryczną zawieszać część aukcji uprawnień do emisji CO2.
 Należy ograniczyć wsparcie dla odnawialnych źródeł energii (OZE), ponieważ powodują wzrost cen energii w UE.
Unia Europejska powinna uelastycznić politykę klimatyczną, by zatrzymać odpływ przemysłu z Europy do państw, w których obowiązują mniej restrykcyjne ograniczenia, np. w emisji CO2.
 Polityka klimatyczna i energetyczna powinny zostać rozdzielone.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.45.   W celu zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego w Unii Polska proponuje przebudowę europejskiego rynku energii i uniezależnienie się państw członkowskich od rosyjskiej ropy i rosyjskiego gazu.    Które z proponowanych rozwiązań uważa Pani/ Pan za korzystne? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
W razie wstrzymania rosyjskich dostaw ropy i gazu do jednego z państw członkowskich niedobory byłyby uzupełniane w ramach zasady solidarności z magazynów energii gromadzonej przez pozostałe państwa członkowskie.
Unia Europejska powinna lepiej wykorzystywać istniejące na jej terenie zasoby energetyczne – przede wszystkim węgiel.
Unia Europejska powinna rozwijać czyste technologie węglowe.
 Unia Europejska powinna ograniczać wsparcie inwestycji w OZE.
Nie należy ograniczać wydobycia gazu łupkowego w Europie.
 Należy przebudować rynek energii tak, by zakup ropy i gazu od Rosji mógł się odbywać wspólnie, a nie przez lokalne koncerny.
Państwom członkowskim należy umożliwić handel energią pochodzącą z OZE.
Należy dążyć do importu gazu ze Stanów Zjednoczonych.
Należy wzmacniać infrastrukturę energetyczną poprzez budowę europejskich łączy energetycznych i infrastruktury pozwalającej na przesyłanie gazu pomiędzy państwami (interkonektorów).
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.46.     Czy zgadza się Pani/ Pan z poniższym stwierdzeniem? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

Unia Europejska potrzebuje jednolitych rekomendacji w zakresie poszukiwania i wydobywania tzw. gazu łupkowego (węglowodorów niekonwencjonalnych z wykorzystaniem technologii szczelinowania hydraulicznego).

TaktakNieNie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.47.   Czy zgadza się Pani/ Pan z poniższymi stwierdzeniami? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują
 Zdecydowanie się zgadzam.Raczej się zgadzam.Raczej się nie zgadzam.Zdecydowanie się nie zgadzam.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.
W nadchodzącej kadencji Parlamentu Europejskiego warto przyjąć rozwiązania sprzyjające rozwojowi energii prosumenckiej, obywatelskiej – ułatwiające obywatelom zostanie producentami energii (nie tylko jej konsumentami) i wytwarzanie energii z małych instalacji wykorzystujących źródła odnawialne. tak   
W Unii Europejskiej nie powinny powstawać żadne nowe elektrownie atomowe.*   tak 
Unia Europejska powinna ustalić bardziej restrykcyjne limity emisji gazów cieplarnianych i szkodliwych pyłów.*  tak  
Należy określić wiążące cele w zakresie poprawy efektywności energetycznej i oszczędzania energii dla UE i poszczególnych państw członkowskich.   tak  

F.48.   Jakie działania zamierza Pani/ Pan podjąć w obszarze energetyki i/lub klimatu jako posłanka/ poseł do Parlamentu Europejskiego?  
Rolą Parlamentu Europejskiego musi być motywowanie Rady, Komisji i państw członkowskich do szerszego podejmowania działań na rzecz bezpieczeństwa energetycznego poszczególnych państw i całej Unii, na co wpływ może mieć wpływ m.in.: budowanie wspólnego rynku gazu, wspieranie wydobycia gazu ziemnego z łupków oraz realizowanie projektów infrastrukturalnych w zakresie łączenia sieci przesyłowych poszczególnych państw (budowy tzw. interkonektorów), tak aby solidarnie reagować np. na nagłe zakłócenia w poszczególnych państwach. Parlament Europejski powinien również domagać się od Rady Europejskiej, Rady i Komisji rozmów ze Stanami Zjednoczonymi nad zniesieniem zakazu eksportu gazu ziemnego z łupków, który dziś może być sprzedawany przez amerykańskich przedsiębiorców tylko w swoim kraju. Dla Unii taka decyzja nie tylko oznaczałaby możliwość dywersyfikacji źródeł importowych (choćby potencjalną), ale również spadek cen gazu i tym samym możliwość tańszego kupowania surowca z kierunku wschodniego. Bardzo poważnego rozważenia wymaga również przedstawiona publicznie w październiku ubiegłego roku przez unijnego komisarza ds. energii Günthera Oettingera koncepcja budowy Gazociągu Dunajskiego jako substytutu niezrealizowanego Gazociągu Nabucco. W powyższych obszarach szczególną rolę powinny pełnić posłowie polscy. Do swoich racji powinniśmy przekonywać w pierwszej kolejności frakcje polityczne (w moim przypadku po ewentualnym sukcesie wyborczym będzie to największa w obecnej kadencji Parlamentu Europejskiego frakcja Europejskiej Partii Ludowej), a kolejno koleżanki i kolegów również z innych frakcji na posiedzeniach plenarnych.

F.49.     Co do zasady w Unii Europejskiej obowiązuje swobodny przepływ osób (obywatele mogą przemieszczać się, pracować i osiedlać się na terenie UE). Nie doszło jednak do skoordynowania ani do ujednolicenia systemów zabezpieczeń socjalnych w UE.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Systemy zabezpieczenia społecznego powinny podlegać większej harmonizacji na poziomie UE.
B. Państwa członkowskie powinny samodzielnie decydować o sposobie funkcjonowania systemu zabezpieczeń społecznych.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.50.   Jakie wyzwania w zakresie polityki migracyjnej w Pani/ Pana ocenie stoją obecnie przed Unią Europejską?   Prosimy wskazać maksymalnie trzy kwestie.
1
Utrzymanie skutecznego funkcjonowania zasady swobodnego przepływu osób i pracowników w ramach Unii
2
Utrzymanie i umacnianie zasady równego traktowania w państwach członkowskich Unii niezależnie od przynależności państwowej
3
Przestrzeganie praw pracowniczych pracowników pochodzących z innych państw członkowskich Unii (zwłaszcza tych słabiej wykształconych i tym samym niekiedy słabiej potrafiących egzekwować przysługujące im prawa w zakresie wynagrodzenia, urlopu, włączenia do systemu zabezpieczenia społecznego poprzez opłacanie przez pracodawcę wszystkich należnych składek, czy też zamieszkania oferowanego w innym państwie w związku z wykonywaną pracą)

F.51.   Obywatele Unii mają prawo do swobodnego przemieszczania się, osiedlania, uczenia się, pracy oraz prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państw UE. Wzrasta dzięki temu liczba pracowników mobilnych, co przynosi korzyści gospodarcze poszczególnym krajom. Niektóre państwa (np. Wielka Brytania) zaczynają jednak wyrażać sprzeciw wobec migrantów wewnątrz Unii, którzy korzystają z pomocy społecznej, nazywając to tzw. turystyką socjalną.   Czy zgadza się Pani/ Pan z poniższymi stwierdzeniami? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
Prawo do swobodnego przemieszczania się, osiedlania, nauki i pracy jest podstawą wspólnego rynku UE i prawem traktatowym – dotyczy wszystkich państw członkowskich i nie powinno ulegać zmianie.
Potrzebne są dodatkowe przepisy wzmacniające pozycję osób przemieszczających się wewnątrz UE i zapobiegające ich dyskryminacji.
 Należy wprowadzić przepisy ograniczające prawa socjalne osób przemieszczające się wewnątrz UE.
 Państwa członkowskie powinny mieć większe możliwości ograniczania pobytu osób, które nie mają wystarczających środków na utrzymanie i korzystają z pomocy.
 Państwa członkowskie powinny mieć dowolność w ustalaniu reguł wobec migrantów zarobkowych będących obywatelami UE.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.52.     Problemem współczesnej Europy jest wysoki wskaźnik bezrobocia wśród młodych ludzi. Parlament Europejski może wpływać na kształt i uruchamianie instrumentów, które mogłyby się przyczynić do poprawy sytuacji młodych. Dotyczą one między innymi kształcenia oraz rozwoju (np. program Erasmus +).   Na które z poniższych propozycji należałoby Pani/ Pana zdaniem położyć szczególny nacisk? Prosimy wybrać maksymalnie 3 kwestie.
 Europejska współpraca w dziedzinie młodzieży powinna być zastąpiona jednolitą europejską polityką na rzecz młodzieży.
 Unia Europejska powinna podjąć się wspólnej reformy szkół wyższych mającej na celu podniesienie ich poziomu i dostosowanie programów nauczania do potrzeb rynku pracy.
Unia Europejska powinna wspierać mobilność edukacyjną i zawodową młodzieży.
Unia Europejska powinna wspierać państwa członkowskie w wyrównywaniu szans młodzieży wykluczonej (np. z terenów wiejskich).
 Unia Europejska powinna podejmować działania mające na celu rozpoznanie i uznawanie kompetencji uzyskanych w ramach edukacji pozaformalnej.
 Obecne uregulowania w zakresie polityki wobec młodych w UE są zadowalające.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.53. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Polityka Unii w zakresie dotyczącym ludzi młodych powinna być nakierowana przede wszystkim na przeciwdziałanie zjawisku bezrobocia.

F.54.   Jakie regulacje dotyczące rynku pracy i obowiązków pracodawców należałoby Pani/ Pana zdaniem wprowadzić, by rozwiązać problem bezrobocia wśród młodych ludzi? Prosimy podać maksymalnie 3 kwestie.
1
Oddziaływanie na problem bezrobocia wśród ludzi młodych z poziomu Parlamentu Europejskiego może, z uwagi na jego kompetencje, dokonywać się w sposób pośredni - poprzez odpowiednie kreowanie polityk sektorowych Unii (w szczególności polityki spójności i polityki unijnych instrumentów edukacyjnych, o czym mowa w pkt. 2 i 3).
2
Kontynuowana musi być polityka spójności w co najmniej dotychczasowych rozmiarach również po 2020 r. i przyjąć w niej należy jako jeden z priorytetów wspieranie inwestycji przedsiębiorców tworzących miejsca pracy w regionach o szczególnie wysokim poziomie bezrobocia wśród osób do 30 roku życia.
3
Należy dążyć do większego rozpowszechnienia praktyk i staży zagranicznych finansowanych ze środków unijnych oraz zachęcać przedsiębiorców do przyjmowania praktykantów i stażystów pochodzących z innych państw członkowskich Unii. Należy ponadto utrzymywać na co najmniej dotychczasowym poziomie finansowanie programu Erasmus.

F.55.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Problemem Unii Europejskiej jest niski przyrost naturalny, zwiększająca się liczba osób starszych oraz brak pracowników w niektórych sektorach gospodarki, dlatego w interesie Europy jest większe otwarcie granic dla migrantów zarobkowych z państw trzecich.*
B. Problemy Unii Europejskiej – niski przyrost naturalny, zwiększająca się liczba osób starszych oraz brak pracowników w niektórych sektorach gospodarki – powinny być rozwiązywane przez skuteczniejsze wykorzystanie zasobów siły roboczej wewnątrz UE i ograniczanie napływu migrantów zarobkowych z państw trzecich.

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.56.   Europa jest celem migracji cudzoziemców z innych państw – głównie Afryki i Azji. W UE toczy się dyskusja wokół polityki, jaka powinna być stosowana wobec nich.    Które z poniższych stwierdzeń jest bliskie Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
Państwa członkowskie powinny solidarnie ponosić koszty opieki nad cudzoziemcami uzyskującymi status uchodźcy w innym państwie członkowskim (np. w ramach budżetu UE).*
 Państwa członkowskie powinny ponosić koszty opieki tylko nad cudzoziemcami, którym przyznały status uchodźcy.
 Państwa, do których przybywa najwięcej imigrantów (np. Malta), będące pierwszym celem uchodźców w Europie powinny mieć zagwarantowane, że pozostali członkowie UE przyjmą określone liczby uchodźców na swoje terytorium.
Należy przyznać dodatkowe środki finansowe na wsparcie systemów recepcyjnych (m.in. ośrodki dla uchodźców, wsparcie personelu administracji publicznej, pomoc materialna uchodźcom) dla państw będących pierwszym celem uchodźców do Europy.
 Należy ułatwić możliwość legalnej migracji do UE.
Należy wprowadzić jednolitą praktykę państw członkowskich w zakresie wydawania wiz z przyczyn humanitarnych.
 Liczba migrantów napływających do UE w ostatnich latach nie stanowi problemu wymagającego podjęcia dodatkowych działań na poziomie europejskim.
 Należy dążyć do zamknięcia granic przed migrantami.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.57.   Według europejskich badań (m.in. Eurostat, 2012) kobiety częściej od mężczyzn mogą poszczycić się tytułem naukowym, jednak są rzadziej zatrudniane – zwłaszcza, jeśli mają lub chcą mieć dzieci.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Parlament Europejski powinien wspierać zmiany legislacyjne i inne działania na rzecz równouprawnienia kobiet w biznesie i życiu publicznym.
B. Udział kobiet w biznesie czy życiu publicznym nie powinien być sterowany za pomocą przepisów unijnych.

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.58.   Prawo dotyczące funkcjonowania przedsiębiorstw i ochrony konsumentów różni się w poszczególnych państwach członkowskich.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Należy dążyć do ujednolicenia przepisów, by przedsiębiorcom było łatwiej oferować towary i usługi na wspólnym rynku, nawet kosztem złagodzenia przepisów dotyczących ochrony konsumenta w niektórych państwach.
B. Priorytetem polityki wspólnego rynku powinna być ochrona praw konsumentów nawet kosztem ograniczeń funkcjonowania przedsiębiorców na rynku.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.59.   Parlament Europejski współdecyduje o przepisach, które mają bezpośredni wpływ na prawa konsumenckie obywateli Unii.    Które z poniższych kwestii Pani/ Pana zdaniem powinny być w pierwszej kolejności przedmiotem zmian lub dodatkowych regulacji?  Prosimy wybrać maksymalnie 3 kwestie. 
Trwają prace nad regulacjami dotyczącymi usług płatniczych, m.in. nad przyjęciem limitu opłat pobieranych przez operatorów kart z tytułu transakcji płatniczych dokonanych za pomocą kart płatniczych (tzw. interchange fee). Należy uchwalić takie przepisy, które uniemożliwią operatorom kart płatniczych obciążenie konsumentów w zamian innymi kosztami.
Banki zaostrzyły kryteria udzielania kredytów. Skutkiem tego jest rozwój rynku pożyczek pozabankowych, tzw. chwilówek. Na poziomie UE należy doprowadzić do regulacji pożyczek pozabankowych.
 Wzrasta liczba kredytów niespłacanych w terminie. Na poziomie UE należy uruchomić specjalny program pomocowy dofinansowujący i edukujący osoby nadmiernie zadłużone.
 Należy wprowadzić sankcje dla operatorów internetu, którzy dostarczają usługi niższej jakości, niż wynika to z umowy podpisanej przez konsumenta.
 Mimo dynamicznego rozwoju handlu elektronicznego tylko ok. 10 proc. konsumentów kupuje w innym państwie. Jedną z przyczyn może być fakt, że koszty dostarczenia paczek do innych krajów UE na ogół są o 50 proc. wyższe od dostaw krajowych. Należy przyjąć przepisy, które doprowadzą do obniżenia opłat za przesyłki transgraniczne.
 Osoba, która wykupiła wczasy z biurem podróży, powinna mieć możliwość bezkosztowej rezygnacji bez podawania przyczyny przez określony czas przed rozpoczęciem podróży.
Należy zakazać przewoźnikom lotniczym automatycznego anulowania lotu powrotnego w sytuacji, w której pasażer kupił bilet „tam i z powrotem”, ale nie odbył pierwszego z lotów (np. z powodu spóźnienia).
 Przewoźnicy lotniczy powinni wzorem biur podróży mieć zabezpieczenie na wypadek swojej niewypłacalności (np. w postaci umowy ubezpieczenia lub gwarancji bankowej).
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.60.   W Europie spadło zaufanie konsumentów wobec żywności. Wpływ na to miały m.in. doniesienia o sprzedaży koniny jako wołowiny lub o skażeniu żywności ekologicznej.   Które z wymienionych działań mogłyby Pani/Pana zdaniem przywrócić zaufanie? Prosimy wybrać maksymalnie 3 kwestie.   
Wprowadzenie szczegółowego oznakowania produktów żywnościowych, np. wartości odżywczych, kraju pochodzenia produktu, oznaczenia „wolne od GMO” , ostrzeżenia dla alergików itp.
 Zakaz hodowli na terenie Unii Europejskiej oraz sprowadzania drobiu oraz bydła przeznaczonych do konsumpcji, których pasza wzbogacana jest antybiotykami.
 Zaostrzenie przepisów dotyczących humanitarnego sposobu hodowli zwierząt.
 Wzmocnienie instytucji kontrolujących m.in. jakość żywności i łańcuch dostaw.
 Rozwój nowych technologii żywności, np. nanotechnologia, klonowanie zwierząt.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.61.   Trwają dyskusje na temat zmian w prawie autorskim – dzięki rozwojowi technologii działalność twórców ma charakter globalny, a w internecie każdy może być twórcą i każdy może sposób skorzystać z cudzej twórczości.   Które z poniższych rozwiązań poparłaby Pani/ poparłby Pan jako posłanka/ poseł do Parlamentu Europejskiego? Prosimy wybrać maksymalnie 3 kwestie. 
 Należy skrócić długość obowiązywania majątkowych praw autorskich z 70 do 50 lat po śmierci twórcy, czyli do długości minimalnej określonej przez Konwencję Berneńską.
Należy dążyć do ograniczenia tych sposobów ścigania naruszeń prawa autorskiego, które kolidują z prawem do prywatności lub sprawiedliwego sądu.
 Należy zagwarantować prawo do linkowania (podawania źródła informacji), nawet jeśli odnośnik będzie wskazywał materiał udostępniony bez zgody posiadacza praw autorskich.
Należy zakazać stosowania kary odcięcia od internetu za naruszenia prawa autorskiego.
 Należy wprowadzić zakaz stosowania cyfrowych zabezpieczeń (np. DRM), które uniemożliwiają dozwolone w prawie kopiowanie treści (np. płyty CD na twardy dysk) na własny użytek.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.62.   Czy zgadza się Pani/ Pan z poniższym stwierdzeniem? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

Powszechne posiadanie umiejętności cyfrowych wpłynie na zmniejszenie poziomu bezrobocia w państwach członkowskich.

takTakNieNie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.63. Jeśli odpowiedź TAK: Prosimy podać, w jaki sposób konkretne kompetencje cyfrowe mogłyby podnieść szanse na rynku pracy wybranej grupy zawodowej lub społecznej zagrożonej bezrobociem. 
Bez wątpienia posiadanie kompetencji cyfrowych w zakresie efektywnego wyszukiwania i przetwarzania informacji może wpłynąć na zwiększenie jakości pracy, a tym samym większą atrakcyjność takich pracowników na rynku pracy. Wysokie kompetencje cyfrowe i tym samym zdolność świadczenia pracy w sposób zdalny także mogą sprzyjać nowym modelom pracy, również na rzecz podmiotów znajdujących się w innych państw członkowskich Unii i poza nią. W tym ujęciu rozwój kompetencji cyfrowych pracowników jest swoistym substytutem geograficznej mobilności pracowniczej w tych rodzajach aktywności zawodowej, gdzie efektem pracy jest transfer wiedzy.

F.64.   Unia Europejska jest w trakcie negocjowania umowy handlowej ze Stanami Zjednoczonymi - Transatlantyckiego Partnerstwa na rzecz Handlu i Inwestycji (TTIP). TTIP stworzy największą strefę wolnego handlu na świecie. Umowę negocjuje Komisja Europejska, trzymając się wytycznych przygotowanych przez państwa członkowskie, w tym rząd Polski. Strony zgodziły się co do tego, że przedmiotem negocjacji nie będą kwestie ochrony danych osobowych (np. przepływ danych, wyjaśnienie działania tajnych programów szerokiej kontroli obywateli UE itp.).    Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź. 

A. Unia powinna niezwłocznie podpisać TTIP (umowę handlową) ze względu na korzyści ekonomiczne wynikające ze współpracy ze Stanami Zjednoczonymi, a kwestie związane z ochroną danych osobowych powinny być przedmiotem oddzielnych regulacji.
B. Warunkiem podpisania przez Unię Europejską TTIP (umowy handlowej) ze Stanami Zjednoczonymi jest uregulowanie kwestii związanych z ochroną danych osobowych Europejczyków.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.65. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Należy zaaprobować odpowiedź w lit. A (tj. podpisanie umowy Transatlantic Trade and Investment Partnership), pod warunkiem wszakże, że postanowienia ww. umowy, które Parlament Europejski pozna po zakończeniu trwających negocjacji, będą summa summarum korzystne dla Unii i jej obywateli.

F.66.   Rozwój technologii sprzyja wprowadzaniu różnych ułatwień dla konsumentów, ale też powoduje, że pojawiają się nowe obszary, które mogą wymagać uregulowań prawnych. Przykładem tego jest wprowadzenie inteligentnych systemów pomiaru poboru prądu. Z jednej strony dzięki zainstalowanemu elektronicznemu czytnikowi prądu dane dotyczące poboru będą wysyłane bezpośrednio do dostawcy, co zdejmie z konsumenta obowiązek zgłaszania stanu licznika. Z drugiej strony dostawca będzie w ten sposób zbierał nowy rodzaj danych o obywatelach (np. kiedy przebywają w domu itp.).   Które z poniższych stwierdzeń bardziej odpowiada Pani/ Pana poglądom?  Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Unia Europejska powinna nakłaniać do wprowadzenia inteligentnych systemów pomiaru poboru prądu.
Unia Europejska powinna nakłaniać do wprowadzenie inteligentnych systemów pomiaru poboru prądu, jednocześnie wprowadzając gwarancje ochrony prywatności i zapobieganiu inwigilacji użytkowników.
 Unia Europejska powinna wstrzymać wprowadzanie inteligentnych systemów pomiaru poboru prądu ze względu na potencjalne zagrożenie ochrony prywatności i inwigilacji użytkowników.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.67.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Rolnictwem, jak innymi gałęziami gospodarki, powinny rządzić mechanizmy rynkowe, dlatego trzeba stopniowo odchodzić od Wspólnej Polityki Rolnej, wprowadzając odpowiednie regulacje i programy przejściowe.
B. Rolnictwo jest szczególnym sektorem gospodarki UE, dlatego należy utrzymać Wspólną Politykę Rolną i wzmacniać poszczególne jej filary.

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.68.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Fundusze w ramach Wspólnej Polityki Rolnej należy przeznaczać przede wszystkim na dopłaty bezpośrednie dla aktywnych rolników (tzw. I filar).
B. Fundusze w ramach Wspólnej Polityki Rolnej należy przeznaczać przede wszystkich na rozwój obszarów wiejskich (tzw. II filar).

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.69.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Należy podjąć działania na rzecz zmiany zasad, według których ustalane są wysokości dopłat unijnych do rolnictwa.
 Obecne zasady ustalania wysokości dopłat unijnych do rolnictwa nie wymagają zmian.
 Unijne dopłaty bezpośrednie do produkcji rolnej powinny być stopniowo zmniejszane, aż wreszcie całkiem zlikwidowane.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

Inne (jakie?)

Wszelkie zmiany zasad ustalania wysokości dopłat unijnych do rolnictwa powinny mieć na uwadze nadrzędną zasadę – tj. postulowaną zasadę równego wsparcia rolników z poszczególnych państw członkowskich Unii i zapewniania równej konkurencji na wspólnym rynku.

F.70.     Część przyjętych w mijającej kadencji Parlamentu Europejskiego reform Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki Rybołówstwa sprzyja mniejszym gospodarstwom rolnym i lokalnym firmom połowowym.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. W ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki Rybołówstwa należy wspierać małe gospodarstwa rolne i lokalne firmy połowowe, ponieważ inaczej nie utrzymałyby się na rynku.
B. W ramach Wspólnej Polityki Rolnej oraz Wspólnej Polityki Rybołówstwa należy wpierać większe gospodarstwa i firmy połowowe, ponieważ generują więcej zysków.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.71.   Ok. 40 proc. unijnego budżetu na lata 2014–2020 zostanie przeznaczone na wsparcie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (WPR). Jednocześnie zasadność utrzymywania WPR budzi zastrzeżenia.    Które z poniższych postulatów należy Pani/ Pana zdaniem zrealizować? Prosimy wybrać wszystkie, które pasują.
 Należy przestać dopłacać do nieekonomicznych upraw, np. w terenie górskim.
Należy dotować programy przekwalifikujące rolników mieszkających na obszarach, na których utrzymanie z rolnictwa jest niedochodowe.
 Zamiast wprowadzania dotacji do ekologicznego rolnictwa, należy podwyższyć i egzekwować kary za łamanie przepisów weterynaryjnych i fitosanitarnych.
 Należy inwestować w infrastrukturę i stwarzanie różnorodnych miejsc pracy na obszarach wiejskich, zamiast dotować producentów rolnych.
 Cła importowe na produkty rolne z państw rozwijających się powinny zostać obniżone.*
 Należy znieść dopłaty bezpośrednie.
 Obecne rozwiązania we Wspólnej Polityce Rolnej są satysfakcjonujące.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.72. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Należy inwestować w infrastrukturę i stwarzanie różnorodnych miejsc pracy na obszarach wiejskich, ale nie zamiast, a obok dotowania producentów rolnych. Należy bowiem dążyć do swoistej dywersyfikacji gospodarczej i tego, by osoby zamieszkujące tereny wiejskie mogły się utrzymywać nie tylko z produkcji rolnej, ale również z działalności gospodarczej innego rodzaju.

F.73.   Obecnie w UE można uprawiać rośliny genetycznie modyfikowane (GMO) oraz wprowadzać na rynek produkty, mające w składzie GMO. Niemniej poszczególne państwa członkowskie mogą zakazać upraw GMO na swoim terytorium (jak to zrobiła Polska i 7 innych krajów).   Która opinia na temat żywności modyfikowanej genetycznie jest najbliższa Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.
 Uprawa i dystrybucja żywności modyfikowanej genetycznie (GMO) powinna być zakazana na terenie wszystkich państw UE.
 Uprawa i dystrybucja żywności modyfikowanej genetycznie (GMO) powinna być dozwolona tylko w przypadku określonych gatunków; produkty modyfikowane genetycznie powinny być oznakowane.
 Człowiek od zawsze modyfikuje geny roślin i zwierząt, zatem uprawa i dystrybucja żywności modyfikowanej genetycznie (GMO) powinna być dozwolona.*
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.74. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Doprowadzenie do zakazu upraw i dystrybucji żywności modyfikowanej genetycznie na obszarze całej Unii jest nie do przeprowadzenia. W tym ujęciu obowiązujące dziś regulacje są akceptowalnym konsensusem w sytuacji rozbieżności stanowisk poszczególnych państw i ich społeczeństw. Dobrym rozwiązaniem jest nadto umożliwienie producentom rolno-spożywczym umieszczania informacji o braku domieszek genetycznych w oferowanych produktach, tak aby umożliwiać konsumentom swobodny i świadomy wybór.

F.75.   Unia Europejska przyjęła Wspólną Politykę Rybołówstwa, której celem jest określenie reguł funkcjonowania i kontroli wspólnego rynku rybołówstwa (m.in. zachowanie równoważnego charakteru przemysłu rybnego, który nie będzie zagrażał wielkości populacji ryb i jej odnawialności w perspektywie długoterminowej).   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Wielkość dozwolonych połowów ryb (tzw. kwoty połowowe) powinny być dostosowane do skali sektora rybołówstwa i spełniać oczekiwania rynkowe, nawet kosztem chwilowego zachwiania równowagi populacji ryb.
B. Wielkość dozwolonych połowów ryb (tzw. kwoty połowowe) powinny być ściśle dostosowane do naukowych prognoz dotyczących populacji poszczególnych gatunków, nawet kosztem chwilowego pogorszenia się sytuacji ekonomicznej rybaków.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.76.   Ponad 30 proc. budżetu UE na lata 2014–2020 przeznaczono na politykę spójności. Składa się na nią pięć głównych funduszy wspierających rozwój gospodarczy wszystkich krajów UE zgodnie z celami strategii „Europa 2020”.   Jednym z nich jest Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), którego celem jest zmniejszanie dysproporcji między poszczególnymi regionami UE. W jego ramach szczególnie promowane są przedsięwzięcia krajowe realizujące następujące priorytety:  • badania i innowacje • rozwój technologii informacyjno-komunikacyjnych (tzw. agenda cyfrowa) • wspieranie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) • wspieranie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną.   Prosimy wymienić maksymalnie trzy propozycje, które mogłyby wspomóc realizację priorytetów Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

F.76a. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Programowanie polityki spójności, w tym wybór priorytetów działania, na lata 2014-2020 na szczeblu unijnym, krajowym i regionalnym albo się już zakończyło albo jest na końcowym etapie. Obecnie należy skupić się na jak najpełniejszym wykorzystaniu uzyskanych środków i przygotowaniu przez beneficjentów jak najlepszych projektów. Pomogą w tym środki przeznaczone na Program Operacyjny Pomoc Techniczna, na co zaplanowano w najbliższych siedmiu latach wydatkowanie w Polsce kwoty ponad 700 mln euro.

F.77.   Regiony w Unii Europejskiej dzielone są ze względu na stopień rozwoju. W zależności od kategorii muszą wydatkować swoje środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w określonych ramach. Na przykład regiony rozwinięte zobowiązane są przeznaczyć 20 proc. środków na projekty związane z gospodarką niskoemisyjną, a regiony słabo rozwinięte tylko 12 proc.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Narzucone przez UE ramy wydatkowania środków z funduszy europejskich są niepotrzebne. To państwa członkowskie najlepiej zdecydują, które przedsięwzięcia zrealizują regiony.
B. Narzucone przez UE ramy wydatkowania środków z funduszy europejskich są potrzebne. Dzięki nim można skuteczniej wzmacniać spójność gospodarczą i społeczną regionów Unii.

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.78.   Ponad 30 proc. budżetu UE na lata 2014–2020 przeznaczono na politykę spójności. Składa się na nią pięć głównych funduszy wspierających rozwój gospodarczy wszystkich krajów UE zgodnie z celami strategii „Europa 2020”.   Jednym z nich jest Europejski Fundusz Społeczny (EFS), którego celem jest poprawa sytuacji osób szczególnie zagrożonych ubóstwem.  W jego ramach szczególnie promowane są przedsięwzięcia krajowe realizujące następujące priorytety:  • promowanie zatrudnienia i wspieranie mobilności siły roboczej • promowanie włączenia społecznego i zwalczanie ubóstwa • inwestowanie w edukację, poszerzanie umiejętności i ustawiczne kształcenie • zwiększanie możliwości instytucjonalnych oraz efektywności administracji publicznej.    Prosimy wymienić maksymalnie trzy propozycje, które mogłyby wspomóc realizację priorytetów Europejskiego Funduszu Społecznego.

F.78a. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Programowanie polityki spójności, w tym wybór priorytetów działania, na lata 2014-2020 na szczeblu unijnym, krajowym i regionalnym albo się już zakończyło albo jest na końcowym etapie. Obecnie należy skupić się na jak najpełniejszym wykorzystaniu uzyskanych środków i przygotowaniu przez beneficjentów jak najlepszych projektów. Pomogą w tym środki przeznaczone na Program Operacyjny Pomoc Techniczna, na co zaplanowano w najbliższych siedmiu latach wydatkowanie w Polsce kwoty ponad 700 mln euro.

F.79.   Istnieją dwa fundusze – Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego i Fundusz Spójności – których celem jest zmniejszanie różnic gospodarczych między regionami UE, przy czym Fundusz Spójności przeznaczony jest dla mniej rozwiniętych państw członkowskich. Obecnie korzysta z niego 15 krajów, w tym Polska.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Należy utrzymać istnienie dwóch funduszy, by szczególnie wesprzeć mniej rozwinięte państwa członkowskie.
B. Powinien istnieć jeden fundusz, który w jednolity sposób realizuje politykę regionalną i rozwojową Unii.

takZdecydowanie A.Raczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.80.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. W organizacji transportu na duże odległości w UE w pierwszej kolejności powinna być rozwijana sieć kolejowa.
B. W organizacji transportu na duże odległości w UE w pierwszej kolejności powinna być rozwijana sieć drogowa.

Zdecydowanie A.takRaczej A.Raczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.81.   Pomoc rozwojowa jest narzędziem wspierania rozwoju społeczeństw w krajach rozwijających się. Zgodnie z danymi raportowanymi do OECD UE jest największym światowym darczyńcą, świadcząc ponad połowę całkowitej globalnej oficjalnej pomocy rozwojowej (w 2012 r. pomoc rozwojowa UE wyniosła 0,43 proc. dochodu narodowego brutto UE, czyli 55,2 mld EUR).    Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać jedną odpowiedź.

A. Pomoc rozwojowa powinna być mniejsza niż obecnie - w dobie kryzysu gospodarczego UE powinna skupić się na wspieraniu społeczeństw europejskich i rozwoju własnego potencjału.
B. Należy zwiększać pomoc rozwojową – zasada solidarności leży u podstaw Unii Europejskiej.*

Zdecydowanie A.Raczej A.takRaczej B.Zdecydowanie B.Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.82. Miejsce na ewentualne rozszerzenie, uzasadnienie lub skomentowanie odpowiedzi na powyższe pytanie.
Pomoc rozwojowa Unii powinna mniej więcej pozostać na dotychczasowym poziomie (względnie wzrastać proporcjonalnie do wzrostu innych wydatków), przy czym kierunki jej dystrybucji powinny jeszcze bardziej korespondować z priorytetami politycznymi Unii i jej państw członkowskich.

F.83.   W 2012 r. pomoc rozwojowa ze środków Komisji Europejskiej i Europejskiego Funduszu Rozwoju wyniosła 9 proc. unijnego budżetu (13,78 mld EUR).   W jaki sposób Pani/ Pana zdaniem przede wszystkim powinny być realizowane wydatki na pomoc rozwojową? Prosimy wybrać wszystkie odpowiedzi, które pasują.
 Poprzez przekazywanie pomocy finansowej za pośrednictwem rządów państw objętych pomocą (budget support).
Poprzez wspieranie inwestycji (np. dużych projektów infrastrukturalnych) realizowanych we współpracy z rządami krajów rozwijających się.
Poprzez projekty i programy organizowane przez organizacje pozarządowe z UE we współpracy z reprezentantami lokalnych społeczności krajów rozwijających się.
Poprzez finansowanie programów stypendialnych w krajach członkowskich UE dla osób pochodzących z krajów objętych pomocą.
 Unia Europejska jako wspólnota nie powinna angażować się w pomoc rozwojową.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.84.   Kraje rozwijające się posiadają duże zasoby taniej siły roboczej. Korzystają z niej europejskie firmy, co sprzyja obniżeniu cen wyprodukowanych towarów.  Kiedy jednak w 2013 r. zawalił się budynek fabryk odzieżowych w Bangladeszu, zabijając 1129 pracowników, częściej zaczęto mówić o kontrowersjach związanych z działalnością niektórych gałęzi przemysłu, m.in. o: niebezpiecznych warunkach pracy, zatrudnianiu nieletnich, głodowych wynagrodzeniach w łańcuchach dostaw.   Które z poniższych stwierdzeń jest bliższe Pani/ Pana poglądom? Prosimy wybrać wszystkie, które pasują. 
Instytucje unijne powinny interesować się ochroną praw człowieka i monitorować warunki pracy w krajach rozwijających się.
 Warunki pracy w fabrykach korzystających z taniej siły roboczej w krajach rozwijających się powinni kontrolować przedsiębiorcy i lokalne organizacje do tego powołane.
W umowach i politykach handlowych pomiędzy UE a krajami rozwijającymi się Unia Europejska powinna zawrzeć klauzule dotyczące przestrzegania praw człowieka, w tym bezpiecznych i godnych warunków pracy, jako wymóg wzajemnych relacji handlowych.
Unia Europejska powinna walczyć z nieuczciwymi praktykami handlowymi na swoim obszarze i stosować nacisk na europejskie przedsiębiorstwa korzystające z taniej siły roboczej w krajach rozwijających się.
 Wprowadzanie dobrych praktyk przez firmy powinno być dobrowolne i funkcjonować w ramach ich strategii społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR).
 Powinno się dążyć do tego, by przestrzeganie Wytycznych ONZ ds. Biznesu i Praw Człowieka było obowiązkowe dla europejskich firm.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

F.85.   Decyzje konsumenckie mieszkańców UE mają wpływ na stosunki społeczne i stan ochrony środowiska zarówno w krajach europejskich, jak i w krajach rozwijających się, w których wiele produktów jest wytwarzanych.    W jaki sposób UE powinna wpływać na ograniczenie negatywnych skutków decyzji konsumenckich? Prosimy wybrać wszystkie, które pasują.
 Poprzez promowanie odpowiedzialnej konsumpcji produktów spożywczych i przemysłowych oraz wspieranie inicjatyw pozwalających na potwierdzenie etycznego pochodzenia produktów, np. certyfikacja Sprawiedliwego Handlu.
 Poprzez korzystanie z narzędzi międzynarodowego systemu arbitrażu inwestycyjnego, by wpływać na decyzje decydentów w firmach dostarczających produkty na rynek UE.
 Poprzez stanowienie regulacji prawnych kształtujących zrównoważony i etyczny łańcuch dostaw produktów.
 Unia Europejska nie powinna wpływać na decyzje konsumentów.
 Nie mam zdecydowanej opinii w tej sprawie.

Inne (jakie?)

Unia nie powinna wpływać na decyzje konsumentów, natomiast powinna w sposób oczywisty zapewniać konsumentom warunki do podejmowania świadomych decyzji zakupowych poprzez jeszcze efektywniejsze przeciwdziałanie nieuczciwej konkurencji i zakazanym praktykom rynkowym.

F.86.   Jakimi zagadnieniami w obszarze pomocy rozwojowej Pana/ Pani zdaniem powinien zająć się Parlament Europejski w nadchodzącej kadencji? Prosimy podać maksymalnie 3 kwestie.
1
Zagadnienia pomocy rozwojowej w ramach polityki sąsiedztwa i polityki wschodniej Unii
2
Zagadnienia pomocy rozwojowej na rzecz krajów Partnerstwa Wschodniego
3
Zagadnienia pomocy rozwojowej w ramach polityki śródziemnomorskiej

G. Materiały

G.1. Fotografia  

G.2. Materiały wyborcze  

* Zobacz, jak na te pytania odpowiedziały ogólnopolskie komitety na Latarnik Wyborczy.

Kwestionariusz współtworzyli: Centrum Edukacji Obywatelskiej, Tomasz Chmal, Agata Dudek, Federacja Konsumentów, Forum Obywatelskiego Rozwoju, Fundacja Kupuj Odpowiedzialnie, Fundacja Nowoczesna Polska, Fundacja Panoptykon, Fundacja Szansa na Przyszłość, Grupa Zagranica, Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Instytut Spraw Obywatelskich, Instytut Spraw Publicznych, Koalicja Klimatyczna, Polska Rada Organizacji Młodzieżowych, Polskie Stowarzyszenie Sprawiedliwego Handlu „Trzeci Świat i My”, Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej, Projekt: Polska, Sieć Obywatelska – Watchdog Polska, Leszek Skiba, Stowarzyszenie Interwencji Prawnej, Katarzyna Szajewska, Szkoła Liderów, Urszula Żurek-Kucharska.

Zgodność z pozostałymi kandydatami
Najbardziej zgodni
Imię i nazwisko
Komitet
Liczba wspólnych pytań
Zgodność
Bernadeta HordejukPlatforma Obywatelska5488%
Dariusz MajdańczukSolidarna Polska Zbigniewa Ziobro686%
Andrzej GrzybPolskie Stronnictwo Ludowe4278%
Beata Trzcińska-StaszczykPlatforma Obywatelska4978%
Czesław SiekierskiPolskie Stronnictwo Ludowe5378%
Tadeusz RozparaSojusz Lewicy Demokratycznej-Unia Pracy3277%
Jacek KozłowskiPlatforma Obywatelska5777%
Michał BoniPlatforma Obywatelska5577%
Danuta JazłowieckaPlatforma Obywatelska3876%
Michał KamińskiPlatforma Obywatelska5776%
Najmniej zgodni
Imię i nazwisko
Komitet
Liczba wspólnych pytań
Zgodność
Grzegorz BenedykcińskiPolskie Stronnictwo Ludowe549%
Jacek KostrzewaNowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke5055%
Krzysztof SzpanelewskiNowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke3656%
Katarzyna DmochowskaPartia Zieloni1756%
Piotr WawrzyniakNowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke5756%
Agnieszka ŁuczakEuropa Plus Twój Ruch4456%
Paweł HajncelPartia Zieloni5757%
Adrian MegerNowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke4958%
Dawid DobrowolskiPartia Zieloni5758%
Krzysztof BosakRuch Narodowy1658%
Google Fundusz Inicjatyw Obywatelskich EEA Grants Fundacja imienia Stefana Batorego Polska Fundacja Dzieci i Młodzieży Międzynarodowy Fundusz Wyszehradzki

Projekt realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Wyrażone w niniejszej publikacji opinie są poglądami jej Autora.

Zapoznaj się z naszą polityką prywatności.