Nowicka chce budować nowoczesną lewicę

Kiedy ogłosiła start w wyborach, stała się czwartą kandydatką lewicy. Na razie nie wiadomo, co nowego chce zaproponować wyborcom.

21 lutego Unia Pracy udzieliła poparcia kandydaturze Wandy Nowickiej na prezydenta. Kandydatka swój komitet zarejestrowała 4 marca.

„W skład komitetu weszła Unia Pracy, Polska Partia Socjalistyczna i Polska Lewica. Cieszę się, że do mojego komitetu dołączyła Socjaldemokracja Polska, która zaangażowała się w akcję zbierania podpisów” – informowała Nowicka na Facebooku. Zaznaczyła, że ma poparcie Stowarzyszenia „Równość i Nowoczesność” oraz spodziewa się wsparcia ze strony Demokratycznej Unii Kobiet oraz Dolnośląskiego Forum Stowarzyszeń i Środowisk Kobiecych.

Rozdrobnienie na lewicy

– To niekontrolowany wyciek grup i grupek, podzielonych, rozczłonkowanych, skłóconych ze sobą nierzadko, dla których jedyna skuteczna droga wyjścia z impasu zdaje się pozostawać poza zasięgiem. A tą drogą jest jedność i współpraca – Nowicka komentowała dużą liczbę kandydatów z lewicy i sama zapowiedziała, że chce budować nowoczesną lewicę.

Na razie trudno jest odnaleźć informacje o programie Nowickiej.

Wywalczone miejsce w Sejmie. Biografia Wandy Nowickiej

Wanda Nowicka jest posłanką niezależną, wicemarszałkinią Sejmu. Ukończyła filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim, do 1993 r. pracowała jako nauczycielka łaciny i angielskiego w stołecznych liceach ogólnokształcących.

W latach 90. członkini: rady programowej Ośrodka Informacji Środowisk Kobiecych, rady Polskiego Komitetu Organizacji Pozarządowych – Pekin ‘95, Gender Advisory Panel przy WHO. Była koordynatorką sieci organizacji ASTRA (1999–2011). Jest współzałożycielką Stowarzyszenia na Rzecz Państwa Neutralnego Światopoglądowo. Przez 20 lat związana z Federacją na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny.

W latach 80. działała w NSZZ „Solidarność”. Kilkakrotnie bez powodzenia kandydowała do parlamentu: w latach 1991 i 2001 do Sejmu, w latach 1997 i 2005 do Senatu. Była radną sejmiku województwa mazowieckiego (1998–2002). W 2006 r. bez sukcesu kandydowała na urząd prezydenta Warszawy, nie uzyskała też reelekcji do Sejmiku.

Posłanką została w 2011 r. Nie zasiada w żadnej komisji, za to pracuje w siedmiu grupach sejmowych.